KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2020/761 E., 2020/3955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 2019/36-2019/586
Karar Metni
567 kelime·3 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalılardan ... Beton A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava,19/02/2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir masrafların tahsili istemine ilişkindir.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda “davanın kısmen kabulüne; bozma ilamı doğrultusunda; 166.713,70 TL net peşin değerli gelir (Davalı ... sorumluluğunda olmak üzere) 148.189,97 TL'sinden davalılar ... Beton A.Ş. ve ... İnşaat ve Tic. Ltd. Şti. sorumluluğunda olmak üzere onay tarihi olan 09.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alılardan Müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş ise de davalı işverenler yönünden kurumun rücu edebilevceği toplam tutarın 157.451,83 TL yerine %80 kusur karşılığı 148.189,97 TL olarak belirlenerek hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2020/761, K. 2020/3955, 25 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama