Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/834 K.2021/3709

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın davalı ...Ş. yönünden reddine; diğer davalı ... yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, bozma sonrasında HMK’nın 327/1. maddesi uyarınca, yargılama giderinin yarısının davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş ise de; 6100 sayılı HMK’nın 327/1. maddesinde, gereksiz yere davanın uzamasına veya gider yapılmasına sebebiyet vermiş olan tarafın, davada lehine karar verilmiş olsa bile, karar ve ilam harcı dışında kalan yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkum edilebileceği belirtilmekle, davalı ... şirketinin gereksiz yere davanın uzamasına veya gider yapılmasına sebep olmadığı anlaşıldığından, yanılgılı değerlendirme sonucu davalı ... aleyhine yargılama giderine hükmedilmiş olması hatalıdır.

3-Temyiz incelemesi sonucu kısmen onama kararı verilmeyip, temyiz itirazlarının bir kısmının reddedilmesi ile bozma kapsamı dışında kalan hususlar kesin hüküm oluşturmayıp, ilgili taraf lehine usuli kazanılmış hakkı oluşturacaktır. Mahkemece, sonradan verilecek kararda, bozma dışında kalan talepler yönünden infaza uygun şekilde yeniden hüküm kurulması gerekirken, bozma dışında kalarak kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.