Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/8776 K.2021/8447

Dava, İş kazası ile sürekli iş göremezlik oranın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar dair verilen karara karşı davalı ve dahili davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, dahili davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacı ilgili Bursa Osmangazi Sosyal Güvenlik Kurumu Merkezinden gelen cevabi yazıda davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 1 olduğu belirtilerek iş göremezlik geliri bağlanmadığı bildirildiği, olayın iş kazası olduğu ve sürekli iş göremezlik oranın % 1 belirlenmiş olması gerekçesi ile "davanın kabulüne, davanın iş kazası olduğunun tesbitine, ayrıca davacının iş kazası nedeniyle maluliyetinin % 1 olduğunun tesbitine" karar vermiştir.

Davacı tarafından, dava konusu talep 29.01.2014 tarihli dilekçe ile dava edildiği , davalı kurum tarafından olayın iş kazı ve sürekli iş göremezlik derecesinin % 1 olduğu dava açıldıktan sonra karar verildiği, mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesi yer olmadığı kararı vermesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilerek hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.