Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/9934 K.2021/112

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.04.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirden oluşan kurum zararının davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu hükme dayanak kılınmak suretiyle, dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde, davalı ...’in %35, davalı ...’un %20, davalı ...’ın %10, kazalının %35 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği anlaşılmaktadır. Sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir 78.836,91TL’nın, davalılara atfedilen %65 kusur karşılığı 51.243,99TL Kurum alacağının hüküm altına alınması gereği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile dava dilekçesi ile talep edilen miktara ayrıca kusur uygulanarak yazılı şekilde eksik kurum alacağına hükmedilmesi, isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.