Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/11009 K.2022/140

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ...’un, hakkında verilen mahkumiyet kararı nedeniyle kısıtlanarak kendisine vasi olarak ... tayin edilmiş ise de, vasi kararında davalının şartla tahliye tarihinin 26.08.2017 tarihi olacağının belirtildiği, yine davalı ...’nın da hakkında verilen mahkumiyet kararı nedeniyle kısıtlanarak kendisine vasi olarak ...’nın tayin edildiği, şartla veya bihakkın tahliye tarihlerinin belli olmadığı, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin vasilere tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medenî Kanunu'nun 407’nci maddesinde, bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılan her erginin kısıtlanacağı; 448'inci maddesinde, vesayet dairelerinin yetkilerine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla vasinin, vesayet altındaki kişiyi tüm hukukî işlemlerinde temsil edeceği; 471'inci maddesinde, özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûmiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayetin, hapis hâlinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkacağı yönündeki düzenleme gözetilerek;