Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/11939 K.2022/255

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptal edilmesi işleminin yerinde olup olmadığı ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 01.11.1999 – 31.12.2013 tarihleri arasında tarımsal faaliyetinin sürekli ve kesintisiz olduğunun tespiti ile başvuru tarihi itibari ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine dair kurulan hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesince, davacının 01.11.1999 ile 31.12.2013 tarihleri arasında, tarım bağkur sigortalısı olarak kabul edildiği taktirde prim borcu bulunup bulunmadığı Kurum’dan sorulmak ve buna göre yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığı belirlenmek suretiyle karar tesis edilmesi gerektiğinden, bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesi 28.11.2019 tarih ve 2019/ 2925 Esas, 2019/ 7316 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine; bozma sonrası verilen kararda, davanın kabulüne, davacılar murisi ...’ın 01.11.1999 – 31.12.2013 tarihleri arasında tarımsal faaliyetinin sürekli ve kesintisiz olduğunun ve bu dönemlere ilişkin prim borçlarının ödenmiş olması nedeni ile davacının davalıya başvuru tarihi itibari ile emekliliğe hak kazandığının tespitine; dair karar tesis edilmiştir.

Mahkemece verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, bozma ilamı sonrası 01.11.1999 – 31.12.2013 tarihleri arası davacı tarım bağkur sigortalası olarak kabul edildiği taktirde; prim borcu bulunup bulunmadığı sorulmuş olup Kurum, sigortalının 01.07.2000 ile 30.04.2008 tarih arasındaki sigortalılık sürelerinin 6111 sayılı yasa kapsamında ihya edildiğini, davacının da borcu ödediğini, 01.05.2008'den sonraki borçlarının da taksiletlendirilerek düzenli olarak ödendiğini, 31.12.2013 tarihi itibari ile sorgulamada prim borcunun olmadığını ancak davacının 01.11.1999 tarihi tescil tarihi olarak kabul edildiği taktirde;

sigortalılık süresi 01.11.1999 ile 30.04.2008 tarihi olacağından ödemenin yeterli olmayacağı ve 01.11.1999 ile 31.12.2013 tarihleri arası tarım bağkur sigortalılığının kabul edilmesi halinde. 6111 sayılı yasa kapsamında ihya borcu farkı çıkacağını ve bu borç ödendiği taktirde yaşlılık aylığı için gerekli şartlardan, 58 yaş şartı ve de 5400 gün prim ödeme gün sayısının sağlanacağını bildirmiştir.

Eldeki davada, bu kapsamda sözü edilen ihya fark borcunun 11.06.2021 tarihli ibraz edilen dekont içeriğinden ödenmiş olduğu ancak davacının 10.11.2019 tarihinde vefat etmiş olduğu; ödemenin ise davacı mirasçısı tarafından yapılmış olduğu anlaşılmakla; davacının prim borcunun, davacının ölüm tarihinden sonra ödendiği saptandığından, davanın reddine dair hüküm tesis edilmesi gerekirken; yazılı şekilde kurulması bozmayı gerektirmiştir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.