Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/12026 K.2025/12223

Davacı şirket yetkilisi, davalı Kuruma verdiği 28.02.2020 tarihli dilekçesi ile "...7256 sayılı Kanun kapsamına giren borçlarım hakkında yargı nezdinde ihtilaf yaratmayacağımı ve Ordu İş Mahkemesinde 02.02.2016 tarihinde 2016/75 Esas numarasında açmış olduğum davadan feragat ettiğimi beyan ve taahhüt eder ve işbu davadan feragat dilekçemin yukarıda belirttiğim mahkemeye intikalini arz ederim." şeklinde beyanda bulunmuş; söz konusu dilekçe davalı Kurum tarafından Mahkemeye intikal ettirilmiştir. Ne var ki; davacı şirket yetkilisi 31.12.2020 tarihli dilekçesi ile feragatten vazgeçtiğini bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310. maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren Mahkemeye gönderir.

6100 sayılı Kanun'un 307 ve devamı maddeleri uyarınca davadan feragat, davaya son veren taraf işlemlerinden biri olup, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Ancak feragatin açık, kesin ve koşulsuz olması yasa gereğidir. Davadan feragat, davacının tek taraflı irade beyanı ile tamamlandığından, geçerli olması için davalının veya mahkemenin kabulü gerekmez. Feragat, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Feragat beyanından sonra davacı bu iradesinden dönemez. Ancak feragat aynı zamanda bir maddi hukuk işlemi olduğundan maddi hukuk işlemlerinde irade fesadı varsa işlem geçersizdir.

Eldeki davada, davacı şirket yetkilisi tarafından sunulan feragat dilekçesi ve içeriği irdelenip, yukarıdaki açıklamalar kapsamında davadan feragatten dönülemeyeceği nazara alınarak temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemesince ek karar verilmesi gerekir.