Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/12704 K.2022/2860

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 16.6.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm geliri ve cenaze masrafı nedeniyle oluşan Kurum zararından, 105935,79 TL gelirin tahsis onay tarihinden, 411,20 TL cenaze giderinin sarf ve ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

Davalılar ... ve ... Tecrit Uygulama Merkezi İnşaat Elekt. San. Tic. Ltd. Şti. vekili özetle, davanın ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği, müvekkil şirketin ve müvekkili ...'nın meydana gelen iş kazasında kusuru bulunmadığından ve işverenlikçe gereken her türlü önlemin alındığını beyanla davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, iş kazası gün şantiye şefi olmadığını sorumluluğuna gidilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “...1-Davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, 2-Davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kabulü ile, 105.935,79 TL'nin gelirin tahsis onay tarihi olan 23/03/2015 tarihinden itibaren, 411,20 TL'nin ise ödeme tarihi olan 18/11/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. 'nden alınarak davacıya verilmesine,...” karar verilmiştir.

IV-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...1-Davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,...” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili, davalıların tamamen kusurlu olduğunu beyanla verilen kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, 16.6.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir ve cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Bu maddede sorumluluk ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde kusurun varlığı halinde mümkündür.

Rücu edilebilecek tarafların kusur oran ve aidiyeti ise, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm delillere göre kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılan kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde hazırlanmış bir raporla tespit edilecektir.

Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53 üncü maddesi uyarınca (TBK madde 74.) hukuk hakimi, ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınmalı, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı nitelikte değilse de güçlü delil niteliğinde bulunduğu hususu gözetilmelidir.

Dava kapsamında dava konusu işkazası ile ilgili görülen ceza davasında işveren şirketin ortağı ...’nın kusurlu görülmediğinden beraat ettiği, şantiye şefi olarak sorumlu tutulan ...’ ün asli kusurlu bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve kararın kesinleştiği, eldeki davada aldırılan 19.3.2017 tarihli bilirkişi raporunda davalı işveren şirketin %75 oranında, ölen sigortalının %20 oranında, işi sevk ve idare eden olarak tanımlanan ...’ün %5 oranında, davalı ...'nın kusurunun olmadığının belirtildiği, kusur raporuna itirazlar üzerine alınan 22.9.2017 tarihli kusur raporunda ise;

davalı işveren şirketin %80 kusurlu olduğu bu kusur oranı içinde olmakla %5 oranında işveren vekili olarak tanımlanan ...’ün kusurlu olduğunun belirtildiği, Mahkemece davalı ...’ün işveren vekilliği sıfatının kabul edilmeyerek davanın sadece işveren şirket hakkında kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı ... hakkında verilen red kararı yerinde ise de davalı ... hakkında verilen karar hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Davalı ...’ün davalı işveren şirketin çalışanı olduğu, işçilerin temini ve işyerinde yönlendirilmeleri ile ilgili görevinin olması ve çalışma ile ilgili tüm talimatların davalı ... tarafından verilmesi karşısında davalının işyeri sorumlusu olduğu değerlendirilerek yeniden bu kapsamda davalı ...’a ait tüm işyeri kayıt ve bilgileri getirtilerek, ceza dosyası ve eldeki dosyada bulunan dellilerin ışığında, kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden belirlenmesi ile varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.