Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/13092 K.2022/427

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davalı ... hakkında 10 yıl 10 ay süreli kesinleşmiş hapis cezası aldığı, hakederek tahliye tarihinin 30.11.2022 olduğu, davalıya vasi olarak ...’in atandığı, gerekçeli kararın Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre davalıya 10.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, diğer davalı ...’in ise 25 yıl hapis cezası aldığı, hakederek tahliye tarihine ilişkin belge olmadığı, davalıya vasi olarak ... atanmış ise de gerekçeli kararın vasi olarak ...’e tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medenî Kanunu'nun 407’nci maddesinde, bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılan her erginin kısıtlanacağı. 448'inci maddesinde, vesayet dairelerinin yetkilerine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla vasinin, vesayet altındaki kişiyi tüm hukukî işlemlerinde temsil edeceği.

471'inci maddesinde, özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkûmiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayetin, hapis hâlinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkacağı yönündeki düzenleme gözetilerek, davalıların şartlı ya da bihakkın tahliye tarihinin araştırılması,