KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2021/307 E., 2021/6768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
...
Dava, davacının 05/08/2003-16/02/2004 tarihleri arasında prime esas kazancının tespiti ile 16/02/2004 -22/06/2007 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde aralıksız çalıştığı halde Kuruma eksik bildirilen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili, davalı işveren vekili ve davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). Fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.
Mahkemece bozmaya uyularak verilen son karar yerinde ve isabetli ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının Eylül, Ekim, Kasım, Aralık 2003 aylarındaki ücreti brüt 575.05’er TL olarak gösterildiği halde, hüküm bölümünde maddi hata ile 375,05 ‘er TL yazılarak maddi hatalar içerir şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
...
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2021/307, K. 2021/6768, 24 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama