Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/314 K.2021/6125

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.08.1982 olduğunun ve 01.06.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine “davacının ilk defa sigortalı olarak işe başlama tarihinin 01/08/1982 olduğunun tespitine, davacının emekli maaşı bağlanmasına ilişkin davasının konusuz kaldığı anlaşıldığından bu talep yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelemeye konu davada dosya kapsamından; davacının ilk defa sigortalı olarak işe başlama tarihinin 01/08/1982 olduğunun tespitine ilişkin talebin kabulü yönündeki hüküm yerinde görülmüş ise de; karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmü isabetli görülmemiştir. Zira.

1964 doğumlu davacıya 10/05/2011 tarihli tahsis başvurusuna istinaden yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin talebine rağmen, kurum tarafından tahsisle ilgili gönderilen belgelere göre, yargılama aşamasında 28.04.2015 tarihli tahsis başvurusuna istinaden, 10.11.1988 işe giriş tarihine göre, 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/B-h maddesi uyarınca 51 yaş ve 5383 gün üzerinden 01.05.2015 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması karşısında, 10.05.2011 tarihli tahsis başvurusuna göre yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin davanın konusuz kalmadığı anlaşılmıştır.

Buna göre mahkemece, davacının kararı, temyiz etmediği de dikkate alınarak, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular ışığında davacı talebi kapsamına göre yaşlılık aylığı bağlanma koşulları irdelenerek, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları göz ardı ederek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.