Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/4556 K.2021/14539

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, 19.02.2016 tarihli olayın iş kazası olmadığının ve kaza sebebiyle davalı ...’ın çalışma gücü oranı kaybının %6 şeklinde olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı şirket vekili, 19.02.2016 tarihli olayın iş kazası olmadığının ve kaza sebebiyle davalı ...’ın çalışma gücü oranı kaybının %6 şeklinde olmadığının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile olayın iş kazası olduğu, eldeki davanın tazminat davasını sürüncemede bırakmak için açıldığı, tanık beyanları ile olayın iş kazası olduğu konusunda kuşku bulunmadığı, tazminat davasında alınan bilirkişi raporunda da bu hususun belirtildiği, davacının maluliyet nedeniyle iş gücü kaybına uğradığı özet olarak belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile Kurum tarafından sürekli iş göremezlik oranlarının belirlenmesi yapılan tespitlerin 506 ve 5510 sayılı Yasa uyarınca Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre yapıldığı, diğer davalarda dinlenen tanıkların davacı şirket ile aralarındaki iş ilişkisi devam ettiğinden beyanlarının objektif ve tarafsız olamayacağı özet olarak belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın reddine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince “istinaf başvurusunun esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile davacı işyerinde vuku bulan her hadisenin ''iş kazası olarak'' nitelendirilmesinin hatalı olduğu, hükme esas alınan 29/07/2018 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlerin de hatalı olup davalının yaşadığı hadisesinin bu rapor çerçevesinde ''iş kazası olarak'' tespitine olanak olmadığı, davalının malul kalıp kalmadığı, kaldı ise oranının ne olduğuna yönelik çelişkilerin giderilmediği, gerek yargılama içerisinde dinlenen tanıkların beyanları, gerekse de işbu yargılama ile bağlantılı davalarda dinlenen diğer tanıkların beyanlarının huzurdaki yargılamanın hüküm aşamasında dikkate alınmadığı,

kendi içerisinde dahi çelişkiler içeren davalı tanık beyanlarına itibar edilerek hükmün kurulduğu özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Uyuşmazlık, somut olayda sürekli iş göremezlik oranının tespitine yönelik Mahkemece yapılan değerlendirmenin hükme esas alınacak nitelikte olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Yasanın 19'uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle Kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/06/1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da aynı yöndedir.

5510 sayılı Yasanın sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, aynı Yasanın 58. ve 95'inci maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınmalıdır.

Bu düzenlemeler çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol. 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları'na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanunun 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur.

Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı, diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı Başkanlıklarınca ya da S.S.

Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin 6754 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 26. maddesi gereği Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Eldeki dava dosyası kapsamından, ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 10.02.2015 tarih 1041 sayılı Bölge Sağlık Kurulu kararında; “davalı sigortalının 19.02.2013 tarihli iş kazası nedeniyle %6 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayıldığının” bildirildiği, yargılama esnasında alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 21.02.2018 tarih 15/3175 sayılı raporu ile “davalı sigortalının 19.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının % 1 (bir) olduğunun, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının” bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 08.04.2019 tarih ve 6184 sayılı raporu ile “davalı sigortalının 19.02.2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı olarak %6 (yüzdealtı) oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayıldığının” bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda; davacı talepleri arasında iş göremezlik oranın tespitinin de yer alması karşısında, Yüksek Sağlık Kurulu Kararı ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu kararında belirlenen sürekli iş göremezlik oranının çelişkili olduğu saptanmakla, iki rapor arasındaki oran çelişkisi de vurgulanmak suretiyle Adli Tıp İkinci Üst Kurulu’ndan yeniden bir rapor aldırılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.