Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/5710 K.2021/11718

Ödeme emrinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı, ... Üniversitesi mütevelli heyetinden 2015/ 12.ayında ayrıldığını belirterek ; 2016/ 0776657 takip numaralı ödeme emrinin iptalini talep edilmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin 5510 sayılı Kanun başta olmak üzere hukuka ve mevzuata uygun olduğunu belirterek haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi,davanın kabulüne dair karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyadaki kayıt ve belgelere göre; 30/12/2015 tarihinde dava dışı borçlu ... ... Üniversitesindeki mütevelli heyeti üyeliği görevinden istifa etmek suretiyle ayrılan davacının istifa tarihinden sonraki döneme ilişkin ödenmeyen 2016 yılı haziran ayına ait ödeme emirlerine konu prim ve işsizlik sigortası primlerinden herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır şeklinde gerekçesi ile davalının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35. mükerrer 35. mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12. maddesi, “sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup,

“Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

Eldeki davada ise, dava konusu ödeme emrinin 2016/ 6.dönem prim borcu ve işsizlik prim borcuna ilişkin olduğu; davacının 30.12.2015 tarihinde istifa ettiğine dair iddiasının varlığı hususunda yapılan incelemenin yeterli olmadığı anlaşılmakta olup, istifanın kendisinin değeri olmayıp, karşı tarafa ulaşması gerektiği ve ulaştığı anda geçerli olduğu kanısı ile; davacının istifasının üniversiteye ulaşıp ulaşmadığı, bu yönde dava dışı Üniversite nezdinde veya davacıda istifa beyanı ve bu beyanın dava dışı Üniversiteye ulaştığına dair var olan belge ve bilgiler ile birlikte, işlem yapılıp yapılmadığı hususu incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır