Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/5922 K.2021/11840

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince “istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne,” karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu sefer davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce “Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına,” karar verilmiştir.

Dairemiz bozma ilamı sonrası Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince “davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde verilen yeni kararın, davalı şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni geciktirici nedenlerle, uyulan bozma kararı kapsamına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirket vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Somut olayda, yargılama sırasında davacının çalışmasıyla ilgili bildirimlerin davacıya ait sigorta kayıtlarına işlendiği, dolayısıyla davanın konusuz kaldığı ortadadır. Davalı işyerince Kuruma süresinde ibraz edilmeyen kayıt ve belgeler ve dolayısıyla hizmet bildirimi yönünden Kurumun davanın açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmakla, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden dolayı aleyhine olacak şekilde davalı Kurumun sorumluluğuna hükmedilmesi ve bu şekilde yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.