Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/6194 K.2021/13475

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirttiği gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili tarafından, 2002/08-2007/04 dönem prim borcuna ve fer’ilerine ilişkin ödeme emirlerinin, zamanaşımına uğradığı ve davacının yetkili olduğu dönemde tüm resmi işlemlerin yasal prosedüre uygun şekilde yürütülmesi için azami özen gösterdiğini öne sürerek, iptali talep edilmiştir. Mahkemece, 2002/8-9-10-11-12., 2003/1-2-3-4-5-6-9-11-12., 2004/1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12, 2005/1-2-3. aylar yönünden ödeme emrinin zamanaşımına uğradığı ve 2005/4-5-6-7-8-9-10-11., 2006/1-2-3-4-10-11-12, 2007/1-2-3-4. Ayları yönünden üst yönetici olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmişse de verilen hüküm eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup,

“Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

Eldeki somut olayda; ödeme emirlerinin 20.5.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 11 Mayıs 2004 Tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde; davacının 25.5.2004 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili şirket müdürü olarak atandığının; 2 Mart 2005 tarihli ticaret sicil gazatesinde müştereken temsil ve ilzama yetkili şirket müdürü olarak atandığı, 2 Mayıs 2007 Tarihli Ticaret Sicili’nde, 20.4.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürü davacının istifasının kabul edildiğinin görüldüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 20.05.2015 tarihinde tebliğ edilen ödeme emirlerine ilişkin zamanaşımı hususunda yapılan değerlendirme ile 2002/8-9-10-11-12, 2003/1-2-3-4-5-6-9-11-12, 2004/1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12, 2005/1-2-3. aylar yönünden davacının sorumlu olmadığına ilişkin karar yerinde ise de, dosyadaki ticaret sicil gazetesi ve ilgili belgelere göre, davacının 2005/4-2007/3 arası dönemde sorumlu olması gerektiği karşısında, davacının üst düzey yetkili olmadığı yönündeki yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönler incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.