Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/9087 K.2022/5210

Davacı, 1.12.1981 tarihinde 1 gün çalıştığının, sigorta başlangıç tarihinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiştir. Direnme kararı uygun görülmeyerek Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir. Hukuk Genel Kurulu 29.4.2021 tarih ve 2018/10(21)-370 Esas-2021/539 K sayılı kararı ile “yeni ve değişik gerekçeyle yeni bir karar verildiğinden özel dairenin incelemesi gerektiği” gerekçesiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.12.1981 tarihinde 1 gün çalıştığının, sigorta başlangıç tarihinin ve ilk tahsis talebi olan 23/05/2011 tarihini takip eden 01/06/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile 01/06/2011-01/06/2012 tarihleri arasında birikmiş aylıklarının hak ediliş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemiş, Mahkemece, açılan davanın kabulü ile davacının 18 yaşını 06/05/1983 tarihinde doldurduğu dikkate alınarak tahsis talebinde bulunduğu 23/05/2011 tarihini izleyen ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Karar Yargitay (kapatılan) 21. Hukuk Hukuk Dairesince tahsis koşulları oluşmadığı ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası mahkemece karara direnilerek “davanın kabulü ile davacının yaşlılık aylığı tahsis talebini reddeden kurum işleminin iptaline, davacının dava dışı Tahir Sofaoğlu iş yerinde 01/12/1981 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığının tespiti ile bu 1 gün çalışmasının 18 yaşını doldurmadan önceki döneme ait olması nedeni ile sigorta primi ödeme gün sayısı hesabına eklenmesine,

davacının tahsis talebinde bulunduğu 23/05/2011 tarihi izleyen ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının SSK kapsamında 1983 yılının 1. döneminden 30/04/2011 tarihine kadar 5155 gün sigortalılığının bulunduğu, davacının 23/05/2011 tarihli tahsis talebinin Kurum tarafından davacının 47 yaşını ve 5150 prim gün sayısını tamamlaması gerektiği belirtilerek reddedildiği, ...

7. İş Mahkemesinin 2011/3 Esas ve 2011/543 Karar sayılı kararı ile davacının 18 yaşını tamamladığı 06/05/1983 tarihinin sigortalılık başlangıcı olarak tespitine karar verildiği ve bu kararın Dairemizin 01/12/2011 tarihli ilamı ile onandığı, davacının mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra tekrar aylık bağlanması talebinde bulunduğu, Kurum tarafından 47 yaşını tamamlaması gerektiği belirtilerek talebinin reddedildiği, davacıya 17/05/2012 tarihli talebine göre 01/06/2012 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Davacının yaşlılık aylığı talebi ile ilgili olarak gerekli şartlar 506 sayılı Kanun'un geçici 81. maddesinin (B) fıkrasında düzenlenmiş olup (d) bendinde “23/05/2002 tarihinde sigortalılık süresi 15 (dahil) yıldan fazla, 16 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 43 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 18 yıl 6 ay (dahil) dan fazla, 20 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 47 yaşını doldurmaları ve en az 5150 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunmaları şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.” düzenlemesi yer almaktadır.

23/05/2002 tarihinde 19 yıl 17 gün sigortalılık süresi bulunan davacının tahsis talep tarihinde 25 yıl sigortalılık süresinin bulunması, 47 yaşını tamamlaması ve en az 5150 gün prim ödemesinin bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı 25 yıl sigortalılık süresi ve en az 5150 gün prim ödemesi şartlarını tahsis talep tarihinde yerine getirmiştir. Ancak tahsis talep tarihi olan 23/05/2011 tarihinde davacının yaşının 46 olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, 23/05/2011 tarihinde davacının 46 yaşında olmasına rağmen yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.