Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/9878 K.2021/16254

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme, (kapatılan) .... Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı ve Fer'i Müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı 01.10.1998-01.08.2006 tarihleri arasında bildirilen süreler dışında kesintisiz ve sürekli olarak çalıştığının, 2012 yılında 42 gün,2003 yılında 65 gün,2004 yılında 61 gün,2005 yılı 74 gün,2006 yılı 34 gün toplam 276 gün eksik bildirim yapıldığının tespitini talep etmiş, davanın kabulüne ilişkin önceki karar Y.21.Hukuk Dairesinin 2018/3411 Esas, 2019/3630 Karar sayılı, 13.05.2010 tarihli ilamıyla davacının çıraklık eğitiminin sona erdiği tarihten itibaren ve raporlu olduğu süreler dışında, dava dilekçesinde yıllar itibariyle belirttiği talebini de göz önünde bulundurarak,

davalı işyerinden eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının belirlenmesi ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği yönünden bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işyerinde 02.11.2000 - 01.08.2006 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine, kuruma bildirilen sürelerin dışlanmasına, 710 gün eksik prim gün sayısının olduğuna karar verilmiştir.

Somut dosyada; davacının doğum tarihinin 20.05.1983 olduğu, davalı işveren tarafından davacının 11.02.2002-01.08.2006 tarihleri arasındaki çalışmasının bazı aylarda otuz günün altında olacak şekilde bildirildiği, 01.10.1998 tarihinde çıraklık eğitim merkezi müdürlüğü tarafından davacı adına verilmiş işe giriş bildirgesinin bulunduğu, davacının... Mesleki Eğitim Merkezi konfeksiyon dış giyim alanında 01.10.1998-01.11.2000 tarihleri arasında çıraklık eğitimi öğrencisi olarak eğitim aldığı davacının 17.01.2005-19.01.2005, 03.03.2005-12.03.2000, 18.07.2005- 27.07.2005- 19.06.2006- 28.06.2006 tarihleri arasında hastalık nedeni ile raporlu olduğu anlaşılmaktadır.

1)5510 sayılı Kanun'un Geçici 7. maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde "Bu maddenin uygulanmasında. 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir" hükmü öngörülmüştür.

Maddedeki "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanlar" sözcüklerinin, sigortalılar yararına bir yorumla, tabi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekir. Öte yandan, aynı kanunun Geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunanlar için bu maddenin yani 18 yaş sınırının uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Buna göre; 20.05.1983 doğumlu olan davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 20.05.2001 olarak kabulü ile bu tarihten önceki hizmet sürelerinin de prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmemesi isabetli değildir.

2)Davacı dava dilekçesinde 2002 yılında 42 gün bildirim yapılmadığının tespitini talep ettiği halde talep aşılmak suretiyle 83 güne hükmedilmesi, davacının 19.06.2006-28.06.2006 tarihleri arasında raporlu olması nedeniyle 1 gün eksik bildiriminin olduğunun tespiti gerekirken 2006 yılı haziran ayında 10 gün eksik bildirime karar verilmesi yerinde değildir.

3)6552 sayılı Kanunun 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen 4. fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.

6552 sayılı Kanun ile ilgili olarak öncesinde Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan hükümet teklifinde, söz konusu düzenleme 54. madde olarak yer almış, izleyen 55. maddede “5521 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.” denildikten sonra “7 nci maddeye bu Kanunla eklenen dördüncü fıkra hükmü, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda da uygulanır.” hükmü Geçici 3. madde olarak öngörülmüş, ancak yasalaşma aşamasında anılan Geçici madde çıkarılıp 6552 sayılı Kanunda bu türden düzenlemeye yer verilmemiştir.

Somut dosyada davanın 08.11.2013 tarihinde açılması karşısında; davada davalı konumunda bulunan Sosyal Güvenlik Kurumunun karar başlığında sıfatının fer'i müdahil olarak gösterilmesi ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davada vekille temsil edilen davalılar Bafra Konut İnşaat Turizm Yatırımları San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç

Yukarıda açıklanan nedenlerle karar başlığında yer alan "fer'i müdahil" ifadesinin silinerek yerine "davalı" ifadesinin yazılmasına,

Hükmün 1. Fıkrasının silinerek yerine ;

" 1- Davanın kısmen kabulü ile,

Davacının 02/11/2000-01/08/2006 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak davalı işveren Bafra Konut İnşaat Turizm Yatırımları San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait 1017567 sicil nolu iş yerinde 660 gün hizmet akdine dayalı olarak dönemin asgari ücreti üzerinden çalıştığının tespitine, tespit edilen dönemler içinde davalı iş verene ait iş yerinden kuruma bildirimi yapılan sürelerin dışlanmasına, davacının doğum tarihinin 20.05.1983 olması nedeniyle 506 sayılı yasanın 60/G maddesi gereğince, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 20.05.2001 olarak kabulü ile bu tarihten önceki hizmet sürelerinin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine,

Kabul edilen dönemde;

2000 yılı 3. dönem 59 gün eksik bildirim yapıldığı,

2001 yılı 1. dönem 120 gün eksik bildirim yapıldığı,

2001 yılı 2. dönem 120 gün eksik bildirim yapıldığı,

2001 yılı 3. dönem 120 gün eksik bildirim yapıldığı,

2002 yılında 42 gün eksik bildirim yapıldığı,

2003 yılı 1. dönem 27 gün eksik bildirim yapıldığı,

2003 yılı 2. dönem 17 gün eksik bildirim yapıldığı,

2003 yılı 3. dönem 21 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı 1. dönem 20 gün eksik bildirim yapıldığı

2004 yılı Mayıs ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı Haziran ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı Temmuz ayı 3 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı Ağustos ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı Eylül ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı Ekim ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı, 2004 yılı Kasım ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı,

2004 yılı Aralık ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Ocak ayı 2 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Şubat ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Mart ayı 1 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Nisan ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı,

2005 yılı Mayıs ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Temmuz ayı 1 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Ağustos ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı,

2005 yılı Eylül ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı,

2005 yılı Ekim ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı, 2005 yılı Kasım ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı,

2005 yılı Aralık ayı 6 gün eksik bildirim yapıldığı, 2006 yılı Ocak ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı, 2006 yılı Şubat ayı 4 gün eksik bildirim yapıldığı, 2006 yılı Mart ayı 5 gün eksik bildirim yapıldığı,