Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/9951 K.2021/11066

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya kısmen uyulup kısmen direnilerek ilamda belirtildiği şekilde davalı ... yönünden davanın reddine, davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmesinden sonra hüküm davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24/06/2021 tarih, 2018/1020 Esas, 2021/832 Karar sayılı kararı ile davacı tarafın temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine, direnme kararının uygun olduğuna, davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemiz’e gönderilmesine karar verilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.‘nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı şirketten alınması gereken karar ve ilam harcının fazla hesaplanması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.