Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/11247 K.2022/13593

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda bakiye kurum alacağı (PSD'li gelir ödemesine istinaden) olan 46.714,13 TL'nin 07/09/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte rücuen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmı(tedavi giderleri, geçici iş göremezlik ve geriye kalan peşin sermaye değerli gelir) hakkında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, iş kazası nedeniyle Kurum zararı olarak talep edilen bakiye peşin sermaye değerli gelir ile tedavi gideri ve geçici iş göremezlik alacaklarının tamamı açısından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilebilmesi için, uyuşmazlık konusu çekişmenin ortadan kalkması, başka bir anlatımla; her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmamış olması gerekir.

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK’nın 331. maddesinin 1. fıkrası, “ Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” hükmüne amirdir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacı Kurum sigortalısı Abdultalip Güneş’in 06.10.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi giderleri nedeniyle uğradığı zararın tazmini talebiyle davalı işverene karşı Çüngüş Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde E. 2010/41 Esasa kayden açılan davada davalı işverenin %100 kusurlu olduğu belirlenerek Kurum zararının talep edilen kısmı üzerinden dava kabul edilmiş, Dairemizin 12.03.2013 tarih ve E.2012/5253 K.2013/4594 sayılı onama kararıyla kesinleşmiştir.

Bu defa davacı Kurumun tazmin edilmesi gereken zararından hüküm altına alınan miktar olan 16.500,00 TL. tenzil edilerek bakiye kusur farkına karşılık gelen miktar olan 70.962,44 TL. nin yasal faiziyle birlikte tahsili istemini içeren eldeki dava açıldıktan sonra;

davalının, 13.02.2015 tarihinde 26.790,72 TL, 02.03.2015 tarihinde 51.265,00 TL, 07.09.2018 tarihinde ise davalının 7143 ayılı kanun kapsamında yaptığı 17/08/2018 tarihli yapılandırma başvurusu kapsamında da 07/09/2018 tarihinde 20.637,13 TL ödeme yaptığı, Mahkemece, vadesi ilk gelen borçtan başlamak üzere düşülmesi gerektiğinden bahisle bu ödemelerden tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik ödemelerinin düşülmesiyle bu alacaklar için konusuz kaldıkları, peşin sermaye değerli gelir için ise Kurumun bakiye 46.714,13 TL alacağının kaldığı,

bu tutara da önceki dönem faiz hesabı yapıldığından davalı tarafından en son ödeme tarihi olan 07/09/2018 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek 46.714,13 TL bakiye alacak yönünden davanın kısmen kabulü yönünde verilen karar isabetsizdir.

Mahkemece, yapılandırma kapsamında davalı tarafından yapılan ödemeler ve davacı Kurum tarafından çıkarılan borç tutarı da gözetilmek suretiyle, davalının 7143 sayılı Kanun kapsamında borca esas tutarın tespiti ile o tarihe kadar yapılan ödemelerin de gözetilerek bakiye alacağın tespit edilmesine yönelik yeni bir hesap raporu alınması gerekirken Mahkemece yapılandırma tutarı belirlenmeden alınan hesap raporuna göre hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.