Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/11521 K.2022/14661

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince Dairemizce verilen bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne dair verilen kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bilindiği üzere 5510 sayılı Yasa’nın 18. maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı;

iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye,

usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir. Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, 20.11.2012 tarihinde gerçekleşen iş kazası neticesinde sigortalının gözünden yaralandığı, mahkemece hükme esas alınan 03.09.2018 tarihli kusur raporunda davalı işverene %70, davacıya %30 kusur verildiği, kusur oranlarının dosya kapsamına uygun olduğu, sürekli iş göremezlik oranının tespiti noktasında ise; yargılama sırasında dosya kapsamına giren ve mahkemece de hesaba esas alınan raporda sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin 08.04.2014 tarihli kurum sağlık kurulu raporunda sürekli iş göremezlik oranının %39,2 olarak belirlendiği ve 15.12.2015 tarihinde kontrol muayenesinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Dairemizce geri çevirme kararları neticesinde ikmal edilen bilgi ve belgelere göre, 09.11.2015 tarihli kurum sağlık kurulu raporunda, sürekli iş göremezlik oranının 05.10.2015 tarihinden itibaren azalma kaydı ile %35’e indiği, ve 20.03.2018 tarihinde kontrol muayenesinin öngörüldüğü, sigortalının itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 15.01.2016 tarihli raporda sürekli iş göremezlik oranının %35 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, mahkeme kararından sonra dosya kapsamına giren kurum sağlık kurulu raporlarından davacı ve davalı vekillerinden usulüne uygun olarak haberdar olmaları sağlanıp, yukarıda açıklandığı şekilde sürekli iş göremezlik oranın her türlü şüpheden uzak şekilde belirlenmesi açısından Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan ve giderek Adli Tıp 2. Üst Kurulundan rapor alınması sağlanarak sonucuna göre belirlenecek sürekli iş göremezlik oranının yapılacak hesapta dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, işaret edilen bu hususlara riayet edilmeden karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bozma sebebine göre bu aşamada tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.