Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/1235 K.2022/5498

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ve davalı Şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; ...

Ecza Deposu adına işlem gören işyeri çalışanlarından ...'nun 30/11/2002 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle %42 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği iş kazası meydana geldiğini, kurum müfettişi tarafından düzenlenen 28/12/2016 tarih HCÇ:129 sayılı inceleme raporunda olayın iş kazası olduğunu ve iş kazasının meydana gelmesinde davalı işveren ile işverenin çalışanı olan ... isimli işçinin kusurlu olduğunun tespit edildiğini, sigortalının geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili kuruma herhangi bir bildirim yapılmadığını, işbu iş kazası nedeniyle sigortalıya 829,56 TL tedavi masrafı, 223,39 TL geçici iş göremezlik ödeneği,

175.379,52 TL psd olmak üzere toplam 176.432,47 TL kurum harcaması yapıldığını beyanla kusur ve miktar yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 176.432,47 TL tutarındaki kurum harcamasanının şimdilik 70.572,99 TL lik kısmının peşin sermaye değeri alacağın gelir bağlama kararının onay tarihinden hastane masrafları ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... Ecza Deposu cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hukuki menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddini talep ettiklerini, davaya konu olayın oluşma sürecinde müvekkil şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını, dava konusu olayın meydana gelmemesi için müvekkil şirketin iş kanununun 77. Maddesi ile iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliği hükümleri gereğince alabileceği, almayı ihmal ettiği bir önlem mevcut olmadığını, maluliyet oranı kesinleşmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; olay tarihi dikkate alındığında ilgili davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, davaya konu kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, Davanın ... yönünden reddine, Davanın ... Ecza deposu yönünden kabulü ile; 157.841,57 TL ilk peşin sermaye değerinin gelir onay tarihinden, 746,60 TL tedavi giderinin ve 201,05 tl geçici işgöremezlik ödemesinin sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsili ile davacı Kuruma ödenmesine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı kurum vekili; davalı ...'in kusursuz olduğundan bahisle onun yönünden davalarının reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkeme kararının davalıların tam kusurlu olmak yerine davalı ...'in kusursuz diğer davalı ... Ecza deposunun %90 kusurlu sayılması yönlerinden istinaf ettiklerini, bu yönden yerel mahkeme kararının kaldırılarak davalıların iş kazasının meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek,

Davalı ...

Ecza deposu vekili; müvekkili şirketin iş güvenliği konusunda oldukça hassas olduğunu, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri almakta olduklarını uygun çalışma ortamı hazırlamakta işçileri etkin bir biçimde denetlemek, gözetlemekte bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmekte olduğunu, kazanın oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmayan müvekkilinin hem tazminatla hem de ilk peşin sermaye değeri, tedavi gideri ve işgöremezlik ödemesi açısından yükümlü tutmanın hakkaniyetle bağdaşmayacağını, kurumca zamanaşımının süre geçmesi suretiyle kurumun prim, rücu ve diğer alacağının kalkması olduğunu,

zamanaşımı bir müracaat olup olmadığına bakılmaksızın hüküm ifade etmekte olduğunu, beş yıllık zamanaşımı süresi içerisinde tahsil edilmeyen amme alacağının zamanaşımına uğradığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuşlardır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yolun ne olduğu 506 sayılı Kanunun 109. maddesi ile 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur.

Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan.

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki ortaya çıkması durumunda, çelişkinin Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Üst Kurullarınca giderilmesi gereklidir.

Çelişkinin Yüksek Sağlık Kurulu ile Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalından alınan sağlık kurulu arasında çıkması halinde de, amacın uyuşmazlığı en geniş katılımlı bir kurul kararı ile sona erdirmek, yeni çelişkilerin ortaya çıkıp uyuşmazlığı çözümsüzlüğe itmeyi engellemek olduğu dikkate alındığında, ilgili Adli Tıp Üst Kuruluna başvurulmalı ve alınacak raporla uyuşmazlık sona erdirilmelidir.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, sürekli iş göremezlik derecesine yönelik itirazların giderilmediği anlaşılmakla, ilgili mevzuat hükümlerinde açıklanan prosedür ikmal edilerek sigortalının sürekli iş göremezlik derecesi belirlenerek kurum zararının belirlenmesi ve elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davacı Kurum ve davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.