Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/12447 K.2022/14383

Asıl ve birleşen davalar, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davanın 2013/235 esas sayılı davaların kabulüne, birleşen 2019/6 esas sayılı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalılardan ... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyasında, hükmü temyiz eden her iki davalının da, sadece asıl dava yönünden temyiz harcı yatırdığı, haklarında kabule yönelik hüküm kurulan birleşen dava yönünden herhangi bir temyiz harcının bulunmadığı ve bu suretle eksik harç yatırıldığı anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1086 Sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.