Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/12545 K.2022/15285

Bölge Adliye Mahkemesi : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi No :

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni geciktirici nedenlerle, uyulan bozma kararı kapsamına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirket vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dosyadaki kayıt ve belgelerden, dava konusu ödeme emrinin davacıya 15.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacının 11.01.2022 tarihinde Kuruma başvurduğu, Kurum tarafından 21.03.2022 tarihli yazı cevabı ile başvurusunun yanıtlandığı, dava konusu ödeme emrinin davacının müteveffa babasının Kuruma olan borçlarından dolayı düzenlenmiş olduğu, davacının müteveffa babasının mirasını reddettiğine ilişkin olarak 01.07.2021 tarihinde dava açtığı, Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli, 2021/537 Esas ve 2022/341 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği, verilen kararın 14.05.2022 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 24.12.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı tarafından gerek Kuruma başvurulduğu tarih itibariyle gerek ise eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle mirasın reddi davasının henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle Kurumun davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemez. Hal böyle olunca yargılama giderleri ve vekalet ücretinden dolayı davalı Kurumun sorumluluğuna hükmedilmesi ve bu şekilde yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.