Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/12547 K.2023/10554

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın görev dava şartı yokluğundan reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamadan sonra Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) tarafından verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK nın 373/4 maddesi; ''Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, Geçici 3/2 nci maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan Kanun maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtaya yapılmakta olan temyiz kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar iki dereceli kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği onama ve bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 10.11.2014 gün, 2014/21255 Esas, 2014/23366 Karar sayılı ilamı ile "Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 22.01.2014 tarih ve 106617/İNC-13 sayılı raporuyla, olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13/1-b maddesi gereğince iş kazası olarak nitelendirildiği,

davalı tarafa, Sosyal Güvenlik Kurumunu da hasım olarak göstermek suretiyle olayın iş kazası olmadığının tespiti davası açmak için önel verilerek bu davanın sonucu beklenmeden olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle eksik araştırma ile davanın görev yönünden reddine karar verilmesi hatalı olmuştur" gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece anılan karar sonrası esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen kararla ilgili, daha önce Yargıtayın dosyayı incelemeye görevli dairesince, esas yönüyle herhangi bir denetim söz konusu değildir.

Bu itibarla, Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir.