Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/12604 K.2022/14211

Dava, 04.01.2012 tarihli kazanın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulü ile davalı ... 'in 04/01/2012 tarihinde geçirdiği kazanın davacı yönünden iş kazası olmadığının tespitine, dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ile ... vekilleri ve ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar SGK’nın, ...’in, ...’ın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ...’nin temyiz itirazı yönünden önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere; kurumca düzenlenen 19.07.2013 tarihli inceleme raporunda ...’nin, söz konusu işi ...’den aldıklarını, ücret hususunu ... ile konuştuklarını, ...’in kendisine iki kişi gerektiğini söylemesi üzerine kendisinin de ... ...’e söylediğine dair beyan vermesi, ...’in ise, arkadaşı ...’in kendisine bir iş olduğunu söylemesi, işveren ile ...’nin görüştüğünü beyan etmesi karşısında; ... Tur. Tan.

Org. ve İnş. San. ve Tic.

A.Ş. ile ... arasında dükkanın yenilenmesi konusunda eser sözleşmesi niteliğinde anlaşma yapıldığı, kazalı ...’un da ... tarafından ... aracılığıyla işe alındığı, günlük yevmiye usulü çalıştırıldığı; bu kapsamda kazalı ile davacı şirket arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığından mahkemece, uyulan bozma kararı doğrultusunda verilen ret kararı isabetli ise de; somut olay kapsamında ... yönünden de olayın iş kazası sayılması mümkün olmadığından; ... yönünden husumetten red kararına hükmedilmemiş olması isabetsizdir.

Ne var ki bu konunun giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.