Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/13221 K.2023/3554

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 20.05.2022 tarihli ve 2022/4572 Esas, 2022/7476 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesi Dairesince direnilmesi üzerine karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 20.05.2022 tarihli ve 2022/4572 Esas, 2022/7476 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davalı şirkete ilk derece mahkemesince gıyabi hükmün doğrudan Tebligat Kanunu 35 inci madde hükümlerine göre ve mevzuat hükümlerine aykırı olarak tebliğ edildiği, bu sebeple istinaf mahkemesince, davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği itirazları da göz önünde tutularak istinaf talebinin incelenmesi gerekirken, tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle direnme yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.