Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/13788 K.2024/2248

Taraflar arasındaki 01.03.2011 - 09.12.2016 tarihleri arasında kalan dönemde 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendi ile 4447 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesi hükümlerinde yer alan teşviklerden faydalandırılması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 01.03.2011 - 09.12.2016 tarihleri arasında kalan dönemde, 2018 mart ve öncesi dönem için davacının yararlandırılmadığı teşvikler ve yararlanılan teşviklerin değiştirilmesine ilişkin 5510 sayılı Kanun'un ek 17/2 maddesi gereği yararlanma hakkının bulunuğunun tespiti ile Kurumun 27.02.2019 tarihli işleminin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacı hakkında kendisince yapılan işlemlerin kanuna ve hukuka uygun olduğunu, davacının aylığında eksik hesaplanmış bir miktar olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı davadan önce kendisine ait iki işyeri 1201122 ve 1425005 sicilli iş yerleri bulunmakla birlikte kuruma sadece 1201122 sicilli iş yeri ile ilgili başvuru yaptığından dava bu iş yeri bakımından değerlendirilmiştir. Esasen yasal düzenleme ve ilkeler üzerinden inceleme yapılmakla davacıya ait tüm iş yerleri içinde aynı sonuç doğacaktır.

Kurumun daha önce davacı ile ilgili 6111 sayılı Kanun kapsamındaki teşvikler ile ilgili uygulama yapmış olması davacı bakımından kazanılmış hak teşkil etmez, kurum sonradan hatalı işlem yaptığından bahisle yararlandığı teşvikleri kaldırabilir, davacının talebi teşviklerden geçmişe yönelik olarak yararlandırılması gerektiğine ilişkin olup bilirkişi raporunda açıklanan yasal düzenlemeler dikkate alındığında 6764 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemelerin geçmişte teşvikten yararlanma hakkına sahip olanları ilgilendirdiği, davacının bu nitelikteki Kurumlardan olmadığını, dolayısıyla bahsi geçen teşvikten geçmişe yönelik olarak yararlandırılmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davacı vekili, davasının kabul edilmesi gerektiğini, buna göre kendisinin ek 16 ve talebindeki 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesindeki teşvikler ile birlikte 4447 geçici 10 uncu maddesindeki teşviklerden faydalandırılması gerektiğini belirterek, aksi yöndeki mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4447 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesinde yer alan teşvik (6111 sayılı Kanun ile düzenlenmekle uygulama 06111 belge türü olarak geçer) yararlanma şartları arasında işyerinin 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde yer alan işyerlerinden olmaması gerektiğinden, 2809 sayılı Kanun'un Ek 139 uncu maddesi gereği de davacı üniversitenin vakıf üniversitesi ve kamu tüzel kişisi olduğu açık olduğundan, bu kapsamda olan davacı işyerinin 4447 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesi teşvik hükümlerinden yararlanması aynı maddede yer alan “Bu madde hükümleri.

21.04.2005 tarihli ve 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerleri ile 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'na, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na ve uluslararası anlaşma hükümlerine istinaden yapılan alım ve yapım işleri ile 4734 sayılı Kanun'dan istisna olan alım ve yapım işlerine ilişkin işyerleri,

sosyal güvenlik destek primine tabi çalışanlar ve yurt dışında çalışan sigortalılar hakkında uygulanmaz” hükmü nedeniyle Kurum işleminde hata olmadığı anlaşıldığından ilk derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilen red kararının yerinde olduğu görülmekle davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kendisi hakkında talebinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine dair verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, vakıf üniversitesi olan davacının kayıtlı iş yeri nedeniyle 01.03.2011-09.12.2016 tarihleri arasında kalan dönemde 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendi ile 4447 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesi hükümlerinde yer alan teşviklerden faydalandırılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi ile 506 sayılı Kanun'un geçici 82 nci maddeleri ile birlikte 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,