Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/14484 K.2023/202

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 27.05.2015

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; davacı kurum müdürlüğünde işlem gören davalı işyerine ait işyeri sigortalılarından ... ’un 04.09.2008 tarihinde geçirdiği trafik iş kazası sonucu sigortalıya 115.400,98 TL ilk peşin sermaye değerli sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, 4.096,92 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, 8.289,91 TL hastane masrafı yapıldığını, böylelikle kurum zararının 127.787,81 TL’ye ulaştığını iddia ederek şimdilik 12.778,78 TL’nin gelirlere onay, masraflara sarf ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini ıslah dilekçesi ile dava değerinin 102.230,23 TL ye yükselterek, onay, sarf, ödeme tarihlerinden işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İşletme Genel Müdürlüğü vekili, meydana gelen kaza tamamen kazazade işçinin işçi sağlığı ve iş güvenliği kurallarına uymaması ve imzalamış olduğunu taahhütnamelere aykırı davranması sonucu meydana geldiğini bu nedenle davacı SGK'nın yaptığını iddia ettiği yardım ve giderlerin müvekkil kurumdan talep edilmesi açıkça haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacı SGK tarafından müvekkil kuruma açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2015/328 Esas 2017/193 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, sürekli iş göremezlik ödemesi alacağı olan 92.320,78 TL nin onay tarihi olan 18.01.2012 tarihinden itibaren, geçici iş göremezlik alacağı olan 3.277,54 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren, tedavi masrafı alacağı olan 6.631,93 TL'nin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/748 Esas 2020/2653 K. sayılı bozma ilamında;

Her ne kadar tazminat davasında kesinleşen kusur raporu, davada taraf olmayan Kurum tarafından açılan eldeki rücuan tazminat davasında bağlayıcı olmasa da kuvvetli delil olduğundan Mahkemece, maddi-manevi tazminat davası ile eldeki davada kusura ilişkin bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişkili olduğu nazara alınarak, dosya içeriğindeki tüm delillerin takdiri ile, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeniden kusur raporu alınarak sonuca gidilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sırasında kurum yazı cevabına göre; davaya konu kurum zararından doğan alacağın davalı tarafından 7326 sayılı Kanun kapsamında ödendiği için davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, 7326 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri gereği taraflar lehine ve aleyhine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili: davanın açılmasına kurum sebebiyet vermediğinden vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi giderleri ile geçici iş göremezlik ödemelerinden oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...