Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/2725 K.2022/10293

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ- Kur sigortalılığının tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekillice temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya içeriğinden, 08.03.1965 doğumlu, 13.12.1983- 20.04.1984, 22.03.1985-31.08.1986, 01.03.1988- 08.05.1989 ve 09.05.1989- 12.03.2013 tahsis talep tarihine kadar 9000 günden fazla 4/b bildirimi bulunan, 12.03.2013 tarihli tahsis talep tarihinde 48 yaşını dolduran, 1479 sayılı Yasanın Geçici 10/2-f hükmünde öngörülen (49 yaş ve 9000 gün prim ödenmiş bulunmak) koşullarına tabi olan davacı yönünden 49 yaşını doldurduğu 08.03.2014 tarihini takip eden 01.04.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç