Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/3117 K.2022/7154

Dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı ...'ın iş yerinde meydana geldiği iddia edilen bel fıtığı rahatsızlığı nedeniyle meslek hastalığına tutulduğu iddiası ile davacı şirket aleyhine Kocaeli 6. İş Mahkemesi'nin 2017/474 esas sayılı davası ile maddi tazminat talepli dava açıldığını, yine söz konusu hastalık nedeniyle SGK tarafından bağlanan gelire ilişkin Kocaeli 1. İş Mahkemesi'nin 2017/189 esas sayılı davası ile rücuen tazminat davası açıldığını, Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafında düzenlenen 13.10.2016 tarihli Sağlık Kurulu Raporuna göre meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 olduğunun tespit edildiği,

bu rapora davalı tarafından itiraz edilmekle Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 23.12.2016 tarihinde davalının maluliyetinin %30,2 olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, davalı ...'ın iş yerinde meydana geldiği iddia edilen bel fıtığı rahatsızlığı nedeniyle maluliyeti oranının tespitini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, 04.06.2020 tarih ve 790 sayılı Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporuna göre davalının maluliyet tayini yapılamadığından maluliyetinin bulunmadığına karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı vekili, davacının davasını tam ve kesin olarak ispatlayamadiği halde davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur. Davalı Kurum vekili, 19.06.2017 tarih ve 93269/23/İR/23 sayılı raporda sigortalıda meydana gelen rahatsızlığın meslek hastalığı olduğu ve %30,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği tespit edilip, yargılama kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 26.07.2019/12887 Sayılı kararında da bu yönde kanaate varıldığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol. 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde ( 506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur.

Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S.

Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Somut olayda, davacının geçirdiğini ileri sürdüğü meslek hastalığı nedeniyle Kurum Sağlık Kurulu’nun 13.10.2016 tarihli kararı ile “lumbar ve diğer intervertebral disk bozuklukları oprere mesleki, sekel hastalık tespit edildiği MKGKO yüzde sıfır olduğu, karpal tünel sendromu bilateral mesleki hastalık tespit edildiği yüzde sıfır olduğu, ulnar sinir lezyonu meslek iyileşme hastalık tespit edildiği yüzde sıfır olduğu” tespit edildiği,

davalı sigortalının itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 23.12.2016 sayılı kararında, “karpal tünel sendromu (mesleki) iyileşme ve ulnar sinir lezyonu (iyileşme) hastalıklarının mesleki olduğunu maluliyet gerekmediğine, intervertebral disk hastalığı radikülopati (lomber) hastalığının mesleki olduğuna maluliyet oranının düzeltme kaydıyla Gr 1 x 4 30 A 34 E cetveline göre %30,2 olduğu”na karar verildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 28.03.2018 sayılı kararında, “karpal tünel sendromu hastalığının mesleki olduğunu maluliyet oranının %30,2 olduğu,

birleştirme kaydıyla %30,2 olduğu”na karar verilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılan yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 26.07.2019 tarihli raporunda, olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarasının Grup 1 olduğu anlaşılmakla: davacının E cetveline (yaşına) göre %30,2 (yüzdeotuzvirgülüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirilmesi karşısında, davanın reddi gerekirken kabul kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.