Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/3362 K.2023/3484

...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Osmancık Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI

2016/922 E., 2020/404 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının davalıya ait kömür ocağında 10.06.2009- 09.12.2014 tarihleri arasında çalıştığı, haziran 2014'de, çalışırken bayılarak hastaneye kaldırıldığı, sonrasında işten çıkartıldığını, çalışırken maruz kaldığı kömür tozu nedeniyle akciğer hastalığına yakalandığı, meslek hastalığı hastanesinden, tozsuz ortamda çalışması, ağır işlerden kaçınması yönünde rapor verildiği, davacının çalışamaz durumda olduğu, davalı işyerinde çalışırken işverenin gerekli tedbirleri almaması nedeniyle bu hastalığa yakalandığı,

müvekkilinin meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremez duruma düştüğü, bunda işverenin kusurlu olduğu, meslekte kazanma gücü kaybı ve efor kaybı nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iddiaların doğru olmadığı, şirketin maden ocağının iş müfettişlerince kapatılması sonucu, davacının da içinde bulunduğu 120 işçiyi yerüstünde görevlendirmek için noterden ihtarname gönderdiğini, teklifi kabul etmediği, kötüniyetli olduğu, davacının çalıştığı dönemlerde toz düzeyinin sınırı aşmadığı, yeraltında çalışması sonucu meslek hastalığına yakalanmasının söz konusu olmaması nedeni ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Dava konusunun meslek hastalığı sonucu davacının maluliyeti nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkin olduğu, alınan ATK raporları arasında çelişki olmadığı, raporlarda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında davacının maluliyetinin olmadığı nazara alınarak, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacının Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 17.02.2020 tarihli raporunda meslek hastalığı başlangıç tarihinin 17.11.2014 olduğu, pnömokonyozun inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen spesifik tedavisi olmayan ilerleyici olabilen mesleki akciğer hastalığı olduğunun belirtildiğini, ancak meslekte kazanma gücü kaybının 0 olarak belirtildiğini, davacının fiilen çalışma hayatının bittiğini en hafif işlerde dahi çalışamayacak ölçüde solunum rahatsızlığı yaşadığını, mahkemeye yaptıkları itirazın dikkate alınmadığını,

davacının ... meslek hastalıkları hastanesinden kurul raporu alınmak suretiyle dosyanın adli tıp kurumuna gönderilmesi ve davacının meslekte kazanma gücü kaybının daha teknik ve objektif olarak tereddüte yer bırakmadan alanında ihtisas hastane ortamında tespit olunmasını istediklerini ancak mahkeme tarafından Meslek hatalıkları hastanesine sevk edilmeden mahkeme tarafından malüliyet oranının tespiti yönünde adli tıp kurumuna verildiğini, mahkeme kararına dayanak olan ATK raporunun yetersiz olduğunu, meslek hastalığı sonucu davacının maddi zararına ilişkin davanın reddi kararının dosyadaki sağlık kurulu raporuna, hastane belgelerine,

meslek hastalıkları hastanesindeki teşhis ve bulgulara aykırılık teşkil ettiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, hükmün dairelerince de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle alınan tüm raporlarda davacının maluliyetinin 0 olduğunun belirlendiği, raporlar arasında çelişki bulunmadığı bu haliyle davanın reddinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplerle aynı doğrultuda kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sigortalının meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezliğine ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 14, 16, 18, 19 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bilindiği üzere 5510 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 uncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı;

iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

2. 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye,

usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır."

3. Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir. 4. Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

5.Somut olayda davacının, yargılama aşamalarında tespit edilen %0 sürekli iş göremezlik oranına karşı itirazları bulunduğu dikkate alınıp, yukarıda açıklanan sürekli iş göremezlik oranı tespit prosedürü işletilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

6.Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklandığı şekilde sürekli iş göremezlik oranının her türlü şüpheden uzak şekilde belirlenmesi açısından sırasıyla SGK, Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi'nden rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle gidermesi ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

4. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...