Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/3416 K.2022/13985

Dava, maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece,bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “...Dosya kapsamı incelendiğinde, 19.04.2013 tarihinde maluliyet aylığı için tahsis talebinde bulunan davacının talebinin, çalışma gücünün %60’ını kaybetmediğinden bahisle reddedildiği, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu’nun 23.10.2013 tarihli raporunda da aynı hususların belirtilmesi üzerine açılan işbu davada, 19.06.2007 tarihli raporun verildiği tarihten itibaren malullük aylığının bağlanılmasının istenildiği, yargılama safhasında Adli Tıp.

3. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Genel Kurulu’ndan alınan raporlar doğrultusunda, 01.05.2013 tarihinden itibaren malullük aylığına hak kazandığının tespitine dair hüküm kurulduğu, davacının 26.09.1989-02.11.1992 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında 560 gün, 1994/2-2013/3 dönemleri arasında 506 (5510-4/1-a) sayılı Yasa kapsamında 1292 gün hizmetlerinin bulunduğu, 19.04.2013 tarihli 1479 sigortalı bilgilerini içeren cetvel incelendiğinde, davacının mevcut sigortalılığı ile ilgili herhangi bir prim ödemesinin bulunmadığı (prim borcunun bulunduğu) anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Yasa’nın 26. maddesinin son fıkrası “…Ancak, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmüne amir olup, davacının 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığı için prim borcunun bulunduğu belirgin olduğundan, mahkemece, usul ekonomisi gözetilerek belirlenecek prim borcunu davacıya ödemesi için makul süre verilerek, prim borçlarının ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren malullük aylığı tahsisi gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekmektedir...” şeklinde belirtilmiş olduğu,

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde isteğin reddine karar verildiği,bunun üzerine Dairemizin 08.12.2021 tarihli geri çevirme kararında “..Dosya kapsamı incelendiğinde, 5510 sayılı Yasa’nın Geçici 63 ve geçici 76. Maddelerine istinaden, davacının durdurulan sigortalılık sürelerinin ihyası talebi doğrultusunda ihya tutarının 111.007,70 TL olduğunun bildirildiği anlaşılmakla,Davacının ihyaya konu dönemlerinin hangi tarihler arasına ilişkin olduğu (tarihler arası açıkça belirtilmek suretiyle), Dosya kapsamına göre,

26.09.1989-31.12.1989 ve 17.07.1991-02.11.1992 tarihleri arasında (560 gün) 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu anlaşılan davacının bu süreleri ihya etmesi durumunda ihya tutarının ne kadar olduğu ve 1352 gün 5510 sayılı Yasa’nın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan davacının, maluliyet aylığı bağlanması için gerekli olan 1800 gün açısından 448 günü eksik kalmakla, ihyaya konu 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık sürelerinden 448 gün karşılığı ihya tutarının ne kadar olduğu,

davalı kurumdan sorulması..” istenmiş, gelen cevaplara göre Mahkemece bu durumlar irdelenmeksizin eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda; Mahkemece prim borçlarının ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren malullük aylığı tahsisi gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.