Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/4379 K.2022/7405

Bölge Adliye Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi No : 2019/3958-2021/1687 İlk Derece Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Dava, iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinafa başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesince istinaf başvurusu değerlendirilerek HMK’nun 353/1-a 6 hükmü gereğince ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği,

kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince kararın temyizi kabil olmaması nedeniyle reddine karar verildiği ve bu ek kararın davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369.

Maddesi’nde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7251 sayılı Yasa’nın 35. Maddesi ile değiştirilen 353/1-a-6. Maddesi “Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.” hükmüne amir olup, ilgili Bölge Adliye Mahkemesince bu kapsamda yeniden bir karar verilmek üzerine dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmesi ile HMK nın 362/1-g maddesi ile aynı Kanunun 353. Maddesinin 1. Fıkrasının a bendi kapsamında verilen kararların temyiz edilemeyeceğinin düzenlenmesi karşısında, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin temyiz isteminin reddine dair ek kararının yerinde olduğu anlaşılmaktadır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a, 362 ve 366. maddeleri uyarınca reddi ile ek kararın onanması gerekmiştir.