Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/5878 K.2023/8755

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi‘nce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kardemir Karabük Demir Çelik San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçelerinde özetle; müvekkilinin davalı... şirketinin faaliyet sahasında bu firmanın taşeronu olarak çalışan diğer davalı Yamanlar şirketinde çalışmakta iken 31.12.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle malul kaldığından bahisle 253.702,32 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Yamanlar Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu meydana geldiğini, müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde bir kusuru bulunmadığını, davalı Kardemir şirketinin asıl işveren, müvekkili şirketin alt işveren olduğunu, davacının 2011 yılında aylık 1.200,00 TL net ücret aldığına ilişkin açıklamalarına itiraz ettiklerini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kardemir Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; Karabük İş Mahkemesinin kesin yetkili olduğunu, bu nedenle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, kazazede işçinin diğer davalının işçisi olduğunu, diğer davalı ile aralarında alt işveren üst işveren ilişkisi bulunmadığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirkete veya onun çalışanlarından herhangi birisine yüklenebilecek bir kusuru bulunmadığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2015 tarih ve 2014/156 Esas, 2015/588 Karar sayılı kararıyla; 30.12.2011 tarihli iş kazasının meydana gelişinde davacının %10, davalı Yamanlar şirketinin %50, davalı Kardemir şirketinin ise %40 oranında kusurlu oldukları, iş kazasından dolayı davacının %45,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 30.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2014/156 Esas, 2015/588 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kardemir şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 04.02.2020 tarihli ve 2019/4138 Esas, 2020/492 Karar sayılı kararı ile davacı lehine hüküm altına alınan 30.000,00 TL manevi tazminatın az olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra verilen 04.11.2020 tarih, 2020/81 Esas, 2020/345 Karar sayılı karar ile 30.12.2011 tarihli iş kazasının meydana gelişinde davacının %10, davalı Yamanlar şirketinin %50, davalı Kardemir şirketinin ise %40 oranında kusurlu oldukları, iş kazasından dolayı davacının %45,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 45.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kardemir Karabük Demir Çelik San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, manevi tazminatın az olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı Kardemir Karabük Demir Çelik San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dukuzuncu fıkraları, 492 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi.

492 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur.“ hükmünü içermektedir. Yasanın açık hükmünden de anlaşılabileceği gibi bozulan hükümden evvelce alınmış olan harcın mahsup edilebilmesi için “hesaplanmış” ya da “tahakkuk etmiş” olması yeterli değildir. Bu harcın “ödenmiş” olması gerekir. Madde metnindeki, “evvelce alınmış olan” ibaresi bunu gerektirmektedir. Mahsup işlemi için harcın fiilen ödenmiş olması şarttır.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz eden taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesi'nce karar ve ilam harcı ile ilgili olarak hüküm kurulurken bozma kararından önce yazılan harç tahsil müzekkeresinde belirtilen harçların yatırılıp yatırılmadığı araştırılmadan bozmadan önce alınan harçların mahsubuna karar verildiği, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında davalı Yamanlar şirketinin ticaret unvanının eksik yazıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; A.Gerekçeli karar başlığında yer alan "2- Yamanlar Demir Çelik İnşaat Taah Akaryakıt Ürünleri Tic Ltd Şti" rakam ve sözcüklerinin silinerek yerlerine geçmek üzere "2-Yamanlar Demir Çelik İnşaat Taahhüt Nakliyat Akaryakıt Ürünleri Tic. Ltd. Şti." rakam ve sözcüklerinin yazılması,

B.Hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "3-Alınması gerekli 20.404,35 TL harçtan dava açılırken peşin olarak yatırılan 25,20 TL harç ile 1.105,51 TL ıslah harcı toplamı 1.130,71 TL harcın mahsubu ile bakiye 19.273,64 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydedilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,