Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/7190 K.2022/10523

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde iç mimar olarak 25/02/2013 tarihinde işe başladığını, 01/06/2014 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin davalı işyerinde çalışmasına rağmen 31/05/2014 tarihine kadar herhangi bir sigorta işlemi yapılmadığını, müvekkilinin davalı işyerinde sabah 08.00 de işe başlayıp 19.00-00.00 satlerine kadar çalıştığını, aylık net eline geçen maaşının 1.750,00 TL olduğunu, hafta sonları aynı şekilde çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, müvekkilinin trafik kazası geçirmiş olduğu ve 1 ay hastanede kaldığını, 5 ay rapor aldığını,

raporu bittikten sonra davalı tarafın işe başlatmadığını, herhangi bir kıdem ve ihbar tazminatı da vermediğini, davalının müvekkilinin iş akdini haksız olarak feshetmesinden ve işyerinden ayrılırken kanuni haklarının hiçbirinin verilmemiş olduğundan 1.750,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı 300,00 TL yıllık izin ücreti, 5.000,00 TL fazla çalışma ücreti, 400,00 TL hafta sonu çalışma ücreti, 100,00 TL resmi ve dini bayram alacağı olmak üzere toplam 8.550,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Fer-i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 31/05/2014 tarihinde işe başladığı bir gün Mayıs ayından 30 Haziran ayından çalışmasının bulunduğu, 7, 8, 9. aylarda istirahatlı bulunduğu 30/09/2014 tarihinde çıkış verildiği, kurum kayıtlarının esas olduğunu, aksine idiaları kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından şirkette çalıştığını iddia ettiği 25/02/2013 tarihiyle 01/06/2014 tarihleri arasında sigortasız çalıştığını iddia ederek dava ikamesinden bulunduğunu, ancak davacı tarafla müvekkil şirket arasında bahse konu tarihler arasında herhangi bir şekilde işçi işveren ilişkisinin hiç doğmadığını, davacı taraf ile müvekkili şirket arasında ortaklık sözleşmesi imzalandığını, herhangi bir sözleşme bulunmadığını, taraflar arasında iş sözleşmesinin mevcut olmadığını belirterek işçi alacağına yönelik tüm istemlerin reddi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince “ Davanın reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b-1 hükmü gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyanın incelenmesinde; davacının hizmet cetvelinde davalı işverene ait 1029932 sicilli işyerinden 31/05/2014-30/09/2014 tarihleri arasında sigortalı bildiriminin yapıldığı, işe giriş bildirgesinde iş kolu olarak Beden işçisi (İnşaat) olarak belirtildiği, davacının 31/05/2014 tarihinde geçirdiği trafik kazası nedeniyle işe giriş bildiriminin aynı gün yapıldığının idda edildiği, davacının talebinin ise bildirim öncesi 25/02/2013-01/06/2014 tarihleri arasında olduğu, davacı ile davalı şirket arasında yapılmış bulunan 22/04/2013 tarihli ortaklık sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin dosya arasında bulunduğu,

mahkemece dinlenen sözleşme tanıklarının ifadeleri, bordro tanıklarının ifadeleri ile davanın reddine karar verildiği ancak verilen kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, çalışma iddiasının, öncelikle davacı bizzat dinlenmek suretiyle talebe konu dönemde iddia olunan çalışmanın hangi işleri kapsadığı, davacının birden fazla inşaat işi yaptığı dosya kapsamından anlaşılmakla, davalıya ait hangi işyerlerinde çalıştığının sorularak bu işyerlerinden bildirimi yapılan bordro tanıkları dinlenilmeli, taraflar arasında düzenlenen 22/04/2013 tarihli sözleşmenin faaliyete geçirilememiş olmasına rağmen davalının farklı işyeri sicil nosu ile bildirimi yapılan bordro tanığı ...’ın ve komşu işyeri tanığı ...’nın, davacının çalıştığını beyan etmeleri karşısında, 31/05/2014 tarihinde davacının geçirdiği kazaya ilişkin varsa ceza dosyası ve hastane kayıtlarının da getirtilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.