KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2022/8334 E., 2022/11085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
362 kelime·2 dk okuma
Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiştir.
HMK 331/1 fıkrasında "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." hükmü düzenlenmiştir.
Somut dosyada; 21.02.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsilinin istenildiği, dosyada alınan kusur raporunda davalı şirket %80, şirketin kusuru içinde kalmak üzere ... %10, ... %5, sigortalının %20 kusurlu bulunduğu, 5510 sayılı yasanın 21/1-4 maddesi kapsamında işveren davalı şirketin %72,5 kusur karşılığı olan 118.394.11 TL' den sorumlu olacağı anlaşılmaktadır. Ancak davacı kurumun 117.131.83 TL talep ettiği gözetildiğinde taleple bağlı kalınarak 117.131.83 TL'nin tahsiline hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2022/8334, K. 2022/11085, 22 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama