Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/8531 K.2022/11435

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... İnş. Taah. Beton İmal. İnş. Malz. San. Tic. A.Ş. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosyada, davacı kurumca, dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının 12.11.2012 tarihli Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezi’nin sürekli iş göremezlik derecesi tespitine ilişkin sağlık kurulu raporu ile % 24 olarak tespit edildiği ve buna bağlı olarak da dava dışı sigortalıya 15.05.2013 gelir bağlama ve onay tarihli 26.554,39 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, mahkemece alınan kusur raporu doğrultusunda “1-Davacının davalılardan ... aleyhine açtığı davanın reddine, 2-Davacının davalı ...

İnşaat Şirketi aleyhine açtığı davanın kabülü ile, 13.277,20 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihi olan 15/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmiş ise de 22.12.2015 tarihli 2014/18031 E. 2015/22804 K. sayılı bozma ilamı ile sigortalının % 24 olarak belirlenen iş göremezlik oranına işverence itiraz edildiği halde yöntemince incelenmediğinden bahisle mahkemece kararın bozulduğu; bozma ilamından sonra Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 13.05.2016 tarihli kararı ile dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 27 olduğu tespit edildiği,

çelişkinin giderilmesi için mahkemece ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’ndan alınan 04/12/2017 tarih ve 26361 sayılı mütalaada ise dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 27 olduğu tespit edildiği, ATK Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından yapılan incelemede, 18.07.2019 tarih ve1186 sayılı rapor ile dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 8,2 olduğu ancak muayene olduğu (son) 01.03.2019 tarihine kadar ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 04/12/2017 tarihli mütalaasının geçerli olduğu tespit ve mütalaa olunduğu,

Kurum belgelerine göre sigortalıya 02.12.2007-25.02.2019 tarihleri arasında 19.322,06 TL fiili ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bozma sonrası mahkemece hatalı hesap raporu doğrultutusunda ATK raporu ile belirlenen %8,2 sürekli iş göremezlik oranına tekabül eden peşin sermaye değerinin 9.072,73 TL olduğu, davalının %50 kusuruna isabet eden ve davacı kurumun davalı şirketten rücu edebileceği miktarın ise 4.536,36 TL olduğu sonucuna varılarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında, davalının sorumluluğunun ATK 2. Üst Kurul Raporundan sonra davacının gelirden çıktığı döneme kadar yapılan fiili demelerin kusur karşılığı olması gerektiği gözetilmeksizin, mahkemece, yukarıda açıklandığı gibi orantılamak suretiyle peşin sermaye değerli gelir miktarını belirleyen hatalı hesap raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.