Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/8920 K.2023/10019

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Kasım/2014 ila 19.03.2018 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde çelik konstrüksiyon işinde yardımcı eleman olarak U demirlerini çevirmek suretiyle malzeme taşıma işinde, en son net 2.500 TL aylık ücretle çalıştığını, 12.05.2015 tarihinde U demirlerini kurtağzıyla çevirmek suretiyle malzeme taşıma işi ile uğraşırken tezgâh üzerindeki demirler yerinden çıkarak sol elinin üzerine düşmesi suretiyle gerçekleşen iş kazası geçirdiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin asli kusurlu olduğunu ve müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını,

davalı işyerinde iş ve işçi güvenliğine ilişkin hiçbir tedbir alınmadığını ileri sürerek, 20.000 TL maddi, 200.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 27.01.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 44.249,04 TL’ye yükseltmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, maddi tazminat talebinin kabulü, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 44.249,04 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin hiç kusurunun bulunmadığını, davalı işverenin %100 kusurlu olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının oldukça az olduğunu ve müvekkilinin asgari ücretin çok üzerinde ücret almasına rağmen asgari ücret üzerinden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçeleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR