Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10146 K.2023/10462

Taraflar arasındaki ödeme emri iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 inci maddesinin (3) numaralı fıkrasında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesindir. Anılan Kanun'un Ek 1 maddesi hükmüne göre de, 361 inci maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

Söz konusu düzenlemelerde belirlenen yeniden değerlendirme oranlarına göre hesaplanan kesinlik sınırı 2023 yılı için 17.830,00 TL olup, 07.02.2023 tarihli karara konu eldeki dava değerinin 6.681,00 TL olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması mümkün değildir. Dolayısıyla davalı Kurum vekilinin istinaf dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.