Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10159 K.2023/8845

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette 1982 yılı Nisan ayında ilk olarak işe başladığını ve 1987 yılının Ekim ayına kadar kesintisiz olarak çalıştığını, müvekkilinin 1001014384108 sicil numarasına kaydedildiğini, ancak SGK kayıtları incelendiğinde 31.01.1986 tarihinde işten çıkarılmış olduğunu gördüklerini, müvekkilinin sigorta primlerinin davalı işveren tarafından eksik olarak yatırıldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükmüne göre denetim görevini yerine getirmediğinden dolayı iş bu davanın açılmasında hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığını, işveren tarafından işe giriş belgesi,

sigorta primi bildirgesi, dönem bordrosu gibi belgelerden biri Kuruma verilmiş ise hak düşürücü sürenin işlemeyeceğini, müvekkilinin davalı şirkette Nisan 1982 yılından 01.10.1987 yılına kadar kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, eksik bildirilen çalışmalarının tespiti ve tescili ile bu günlere ait primlerin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu, davayı kabul etmediklerini, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının bahse konu ... Halıcılık San. ve Tic. A.Ş. - Manyas işyerinde 01.10.1982 - 31.01.1986 tarihleri arasında 459 günlük çalışmasının olduğunu, belirtilen 459 gün dışında davacının davalıya ait iş yerinde başkaca herhangi bir çalışmasına rastlanılmadığını, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının işyerinde fiili olarak çalıştığı iddiasının öncelikle yazılı delillerle ispatlanması gerektiğini, Kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne davacının davalıya ait işyerinde 01.04.1982 tarihinden 09.07.1987 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, 09.07.1987 tarihi ile 01.10.1987 tarihi arasındaki hizmet tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının iddiasını ispat edemediğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, dosyada bulunan dönem bordroları, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,