Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1020 K.2024/3956

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı yanında çalışırken 23.11.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, olayın davalı işverenin gerekli iş güvenliği tedbirlerini almamasından kaynaklandığını, olay nedeniyle geçici ve sürekli iş göremez duruma düştüğünü, aylık ücretinin 2700 TL'nin üzerinde olduğunu, belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; 1.000 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini istemiştir.

2.Davacı vekili 07.12.2019 tarihli dilekçesinde özetle; maddi tazminat istemini 152.900,25 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını, davacının kendi ağır kusuru neticesinde düşerek yaralandığını, müvekkilinin her türlü işçi sağlığı ve güvenliği tedbirini aldığını, ücret iddiasının doğru olmadığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davacının davalı yanında asgari ücret ile 23.11.2016 tarihinde Erzurum Kombina Caddesi üzerindeki zabıta binası inşaatında çalışırken, bina çatısındaki fazla sacların indirilmesi için davacının kepçe ile çatıya çıkarıldığı, yüksekten düşmeyi önleyici herhangi bir emniyet tedbiri alınmadığı, davacının çatıda çalışırken ayağının kayması sonucunda düşüp yaralandığı, bu yaralanması sebebiyle yaklaşık 3.5 ay sürekli olarak iş ve gücünden kaldığı, %34 oranında efor kaybına uğradığı, olayda davalı işverenin %80 oranında, davacı işçinin %20 kusurlu olduğu,

SGK tarafından bağlanan gelir ve yapılan ödemeler düşüldüğünde davacının geçici iş gücü kaybı nedeniyle 742,54 TL, sürekli iş gücü kaybı nedeniyle 152158,41 TL olmak üzere toplam 152.900,95 TL maddi tazminata ... olduğu, manevi tazminat istemi yönünden ise olayın oluş şekli tarafların olaydaki kusur oranları, davacının yaralanmasının derecesi, manevi tazminatın zenginleşme aracı olmaması, tazminat yükümlüsünün ekonomik açıdan mahvına olmaması, caydırıcılık özelliği taşıması gibi hususlar nazara alınarak davacıya takdiren 40.000 TL manevi tazminat ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle;

maddi istemin tam kabulü ile 152.900,95 TL maddi ve manevi istemin kısmen kabulü ile 40.000 TL manevi tazminatın 23/11/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; maluliyet tespiti yapılmadan SGK sağlık kurulu raporu ile karar verildiğini, SGK tarafından belirlenen %34 maluliyetin kazanılmış hak oluşturmayacağını, kanuni prosedürün izlenmediğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden, inşaat alanındaki bina çatısında bulunan fazla sacları aşağı indirmek için çatıya kepçe yardımı ile çıkarılan davacının ayağının kayması neticesinde buradan zemine düşerek yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda Kurumun İnceleme Raporu ile kazanın iş kazası olduğunun, Sosyal Güvenlik Kurumu Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü'nün 13.02.2018 tarih ve 1170 sayılı kararı ile de davacının maluliyetinin %34 olduğunun ve kontrol muayenesine gerek bulunmadığının tespit edildiği,

kusur ve hesaba ilişkin olarak bilirkişi raporlarının alındığı, dosya kapsamında bulunan ve Mahkemece hükme esas alınan ve davaya konu olan kazanın meydana gelmesinde davacının % 20 oranında müterafık kusuru yönündeki kabulün oluşa uygun olduğu, davalı vekilinin maluliyete ilişkin itirazlarının Mahkeme’nin 16.12.2019 tarihli duruşma ara karar ile değerlendirilerek, isabetli olarak reddedildiği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; SGK tarafından davacının sürekli iş gücü kaybı oranının %34 olarak belirlendiğine ilişkin belgenin 09.03.2018 tarihli yazıdan ibaret olduğunu, bu yazının sürekli iş göremezlik oranın tespiti için yeterli olmadığı ve bu yazının taraflarına usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, tutanağa geçen okundu ibaresi tebliğ için yeterli olmayıp ayrıca bu tür evrakların duruşmada okunmadığının açık olduğunu bu kapsamda alınan hesap raporunun da hatalı olduğunu, bu kapsamda itirazlarının öncelikle Yüksek Sağlık Kurulundan giderek Adli Tıp Kurumunda alınacak raporlarla giderilmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile karar verilmesinin yerinde olmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde vefat eden sigortalının kardeşlerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, " Sürekli iş göremezlik oranının tespiti" açısından 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi, ve 28.06.1976 günlü,

1976/6-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği maddeleri, "İş sağlığı ve güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler bakımından işyerinin nitelik ve kapsamına göre 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri, "Usuli kazanılmış hak" yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere özellikle; davalının yargılama sürecinde sürekli iş göremezlik oranından 11.04.2018 tarihli celsede usulüne uygun olarak haberdar edilmesine rağmen süresinde itirazda bulunmadığı, bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile diğer temyiz itirazlarının istinaf dilekçesinde ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirilerek karara bağlanmış olduğu,

mahkemece verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi nedeniyle temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,