Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10543 K.2023/12468

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait evlerde 01.03.2004 tarihinden 15.03.2015 tarihine kadar temizlikçi ve çocuk bakıcısı olarak fiilen çalıştığını, mahkememizce dava dilekçesinin açıklatılması istendiğinde ise 03.06.2016 havale tarihli dilekçe ile tespit talebinin 08.03.2008 - 15.03.2015 tarih aralığına yönelik olduğunu, müvekkilinin bu tarihler arasındaki çalışmaları kesintisiz ve sürekli olmasına karşın SGK'ya bildirilmediğini, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili; davacının Ağustos 2007 yılında işten çıktığını ve 1,5 yıl işe gelmediğini ve 2007 öncesi zamanlar açısından hak düşürücü sürenin dolduğunu, davacının haftada 6 değil 5 gün çalıştığını, günde en fazla 4 saat çalıştığını, davacı tarafla müvekkili arasında yol masrafları hususunda herhangi bir anlaşma olmadığını, davacının zorunlu sigorta kapsamına girecek şekilde çalışmadığını, hizmet tespiti ve tazminat talepleri için davanın tefrik edilmesi gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne ... kimlik numarasında kayıtlı davacı ...’un ...kimlik numarasında kayıtlı davalı işveren ...’a ait işyerinde; 2009 yılında Ocak ve Şubat ayı 5'er gün Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Eylül- Ekim- Kasım -Aralık ayları için 10 ar günden toplam 100 gün,

2010 yılında Ocak ve Şubat ayı 5'er gün Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Eylül- Ekim- Kasım -Aralık ayları için 10 ar günden toplam 100 gün,

2011 yılında Ocak ve Şubat ayı 5'er gün Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Eylül- Ekim- Kasım -Aralık ayları için 10 ar günden toplam 100 gün,

2012 yılında Ocak ve Şubat ayı 5'er gün Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Eylül- Ekim- Kasım -Aralık ayları için 10 ar günden toplam 100 gün,

2013 yılında Ocak ve Şubat ayı 5'er gün Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Eylül- Ekim- Kasım -Aralık ayları için 10 ar günden toplam 100 gün,

2014 yılında Ocak ve Şubat ayı 5'er gün Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Eylül- Ekim- Kasım -Aralık ayları için 18 ar günden toplam 162 gün,

2015 yılında Ocak ve Şubat ayı 9'ar gün ve 15.03.2015 tarihine kadar 9 gün toplam 27 gün asgari ücretle hizmet akdine dayalı olarak 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında çalıştığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili.

İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanunlara aykırı olduğunu, ilk kararın tanıkların konu ile ilgili bilgi ve görgüleri taze iken yaptıkları tanıklıklara dayanılarak verildiği için daha isabetli olduğunu, zaman içinde çevrede yaşayanlar değiştiği için ve değişmeyenlerin hafızalarındaki bilgi ve görgünün doğru hatırlanmaması söz konusu olduğunu, bu nedenle, sonradan dinlenen, bilgisine başvurulan tanıkların tanıklıklarına dayanılarak yaptırılan hesaplamaların ve buna dayanılarak verilen kararın bozmayı gerektirdiğini, çalışılan gün sayılı ve günlük çalışma süresi konusunda tarafların yakını, yakın komşuları,

işyeri komşularının tanıklıklarının daha etkin olması gerekirken davacının eşinin bu konulardaki tanıklığına itibar edilmediğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Fer'i müdahil SGK vekili; yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmasının sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da re'sen bu niteliğe kavuşup kavuşmadığı hususları üzerinde durulması gerektiğini, bu davaların kamu düzenine ilişkin olmaları sebebiyle mahkemenin savunmayı re'sen genişletmesi ve bundan sonra karar verilmesi gerektiğini, müvekkili kurumun yasalar ve mevzuatı gereği hareket ettiğini, herhangi bir kötü niyeti, işlem yapmamasının söz konusu olmadığını, tüm bu nedenlerle haksız ve yersiz olarak açılan davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

3.Davalı ... vekili; mahkemece dosya kapsamındaki delillerin hatalı olarak değerlendirildiğini, davacı tarafın iddialarının ispata elverişli olmayan tanık beyanları ile davanın kabulüne karar verildiğini, bu deliller değerlendirildiğinde uyuşmazlık konusu olan 08.03.2008 - 15.03.2015 tarihleri arasında davacının haftanın yarısından fazla müvekkilin ev hizmetlerinde sürekli olarak çalıştığını kesin olarak söyleyebilmenin mümkün olmadığını, hükme esas alınan tanık beyanlarının ispata elverişli beyanlar olmadığını, bu beyanları destekleyen somut deliller bulunmadan kuşkunun ortadan kalkmasının mümkün olmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf tanıkları, husumeti bulunmayan işyeri komşu tanıkları, davacının çalışmasının 01.01.2009 tarihinde başladığı ve 15.03.2015 tarihinde son bulduğu, Mart 2014 tarihine kadar çalışmasının ayda 10 prim gününe karşılık geldiği, sonraki dönem yönünden ise 18 prim gününü karşıladığı, yaz döneminde 1 ay çalışmasının bulunmadığı yönündeki hükmün dosya kapsamına göre uygun olduğunun anlaşılmasına göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ıncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, dosyada bulunan tanık beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine