Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10732 K.2023/12637

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne dair karara karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davacı, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin temyiz istemleri hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 28.12.2001-10.08.2014 tarihleri arasında davalı ... Apartmanında apartman görevlisi olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; müvekkili apartmanda kapıcılık hizmeti kapsamında bir iş yapılmadığı gibi kat maliklerince kapıcı çalıştırılmasına yönelik bir karar bulunmadığını, apartmanda çarşı hizmeti alınmadığını, çöp toplama ve bina temizliğinden ibaret işler kat malikleri tarafından yapıldığını, davacının çocukları ile sokakta kalması nedeniyle apartmana sığındığını, kat maliklerince apartmana ait ortak kullanım alanına geçici olarak yerleştirildiklerini, ancak kat maliklerinin merhamet duygularını istismar ederek apartmandan ayrılmadıklarını,

apartman sakinlerinin rızası olmamasına rağmen davacı sadece çöp toplanması işini yaparak ortak alanı boşaltmadığını, bu arada çevredeki apartmanların çöp toplanması ve temizlik işlerini de yapmaya başlayan davacının en sonunda kendi isteği ile apartmandan ayrıldığını, davacı tarafın 2001 yılından itibaren hizmet tespiti talebinin tamamen haksız olduğunu, henüz inşaat durumunda olduğunu, ancak 2003 yılı ortalarında fiilen oturulmaya başlanan, yönetim oluşturulan ve iskan izni alınan apartmanda,

yasal anlamda bir apartman iş yeri olmadığından bu tarihten önceki dönemin dava konusu edilmesinin haksız ve yersiz olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; ilk itirazlarını sunarak açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2015/227 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddi ile davacının davalıya ait işyerinde 01.01.2003 - 06.08.2014 tarihleri arasında toplam 975 gün hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, kalan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2020/1658 Esas, 2022/575 Karar sayılı kararıyla; davacı vekili, davalı vekili ve feri' müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairenin 09.05.2022 tarihli 2022/5036 - 2022/6709 sayılı kararında; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde, kabule konu 975 günlük hizmetin hangi dönemlerde geçtiği belirlenmeksizin, infaza elverişsiz şekilde hüküm tesisi isabetsiz bulunarak karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının davalı işveren nezdinde kısmi süreli olarak her ay 7 gün üzerinden 05.01.2003 - 31.12.2003 tarihleri arası 83 gün, 2004 yılında 84 gün, 2005 yılında 84 gün, 2006 yılında 84 gün arası, 2007 yılında 84 gün, 2008 yılında 84 gün, 2009 yılında 84 gün, 2010 yılında 84 gün, 2011 yılında 84 gün, 2012 yılında 84 gün, 2013 yılında 84 gün, 01.01.2014 - 06.08.2014 tarihleri arası 51 gün, hizmet akdiyle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizi; davacı tanıklarının aksine dinlenen iki kamu tanığının davacının apartmanda kapıcı olarak çalışmadığını beyan ettikleri, davacının içinde bulunduğu müşkül durum nedeniyle apartmanda boş olan kapıcı dairesine taşınmasına izin verildiğini, kendisi mahcubiyetine binaen çöp topladığını, ancak iş ilişkisinin hiçbir zaman kurulmadığını, davacının davalı apartmanda temizlik işi yapmadığını, başka bir apartmanda temizlik işi yaptığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyizi; toplanan delillerin karar vermeye yeterli olmadığını, dosyanın tekemmül etmediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 28.12.2001 - 10.08.2014 tarihleri arasında davalı apartman işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,