Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/11092 K.2024/5299

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 14.05.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Avukat ... geldi. Davalılar adlarına gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin dava dilekçesinde 10.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, aşamalarda alınan 21.10.2019 tarihli hesap raporunda %49,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplama yapılıp davacının maddi zararının 219.594,16 TL olarak tespit edildiği, raporun davacı vekiline 26.10.2019 tarihinde elektronik tebligat yöntemi ile tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından hesap raporuna itiraz etmediği gibi 16.12.2019 tarihli dilekçede davacı vekilinin “Sayın Mahkeme'nin yukarıda numarası yazılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile müvekkilimizin iş kazası nedeniyle uğradığı zarar sübuta ermiştir.

Buna göre müvekkilimizin maddi zararının net 219.594,16 TL olduğu ve bu zarardan asıl işveren ve alt işveren olan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu ... hale gelmiştir.” dediği ve aynı dilekçe ile dava dilekçesinde talep edilen maddi tazminatın 219.594,16 TL'ye arttırıldığı, bu aşamadan sonra mahkeme davalı İmsan Şirketinin itirazı üzerine sürekli iş göremezlik oranının tespiti yönünden Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Dairesi ve Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'ndan raporlar alındığı,

İkinci Üst Kurulun davacının sürekli iş göremezlik oranının 16.03.2020 tarihine kadar %49,20 bu tarihten sonra %51.00 olduğu yönünde görüş bildirmesinden sonra Mahkemece 12.01.2022 tarihli hesap raporu alındığı, bu son hesap raporunda davacının maddi zararının 719.465,69 TL olarak belirlendiği, bu aşamadan sonra Mahkemece davacı tarafın ilk hesap raporuna itiraz etmemesinden dolayı ilk hesap raporundan sonraki asgari ücret değişikliklerinin hesaba yansıtılmaması gerektiği kabulünden hareketle yeni bir hesaplama yapılması için dosyanın bilirkişiye gönderildiği,

17.06.2022 tarihli bu son hesap raporunda davacının maddi zararının 223.261.02 TL olarak belirlendiği, İlk Derece Mahkemesince bu son hesap raporundaki 223.261,02 TL tutara itibar edilmek suretiyle davacının maddi tazminat isteminin taleple bağlı kalınmak suretiyle kabulüne, davacı lehine 190.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, bu İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, sonuç itibariyle davacı tarafın kabulünde olan maddi tazminat tutarının 219.594,16 TL olduğu,

250.000,00 TL olarak talep edilen manevi tazminatın 190.000,00 TL'sinin hüküm altına alındığı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 238.730,00 TL olduğu anlaşıldığına göre maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında kurulan hükümlerin ayrı ayrı temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı açıktır.