KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2023/11460 E., 2023/12542 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2023
- Mahkemesi
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/971 E., 2023/622 K.
- Hüküm/karar
- Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- Adana 2. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/244 E., 2022/1 K.
Karar Metni
738 kelime·4 dk okuma·12 bölüm
Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalının yanında 01.03.2014 ile 12.07.2017 tarihleri arasında kesintisiz olarak fiilen çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı vekili dava dilekçesinde ileri sürülen tüm iddiaların haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, davacı ...'in müvekkilinin komşusu olup, çalışanı olmadığını, davacının bekçilik yaptığını iddia ettiği işyerinin çok işlek bir noktada olup, bu nedenle gece bekçisi bulundurma ihtiyacı olmadığını, davacı ile müvekkili arasında iş hukuku kapsamında bir münasebet bulunmadığını, davacı tarafından çekilen fotoğrafların delil teşkil etmediğinden iş bu davada hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, dava dilekçesinde yazılı telefon numaralarının bu dava ile ilgisi bulunmadığını,
Sütaş Adana Bölge Müdürlüğünden teslim belgelerinin talep edilmesini kabul etmediklerini, zaten mesai saati içerisinde alınan malların gece bekçisi tarafından alınmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu davanın çalışmasının 03/2014 ve 12.07.2017 arası olduğunun tespiti davası olduğunu, sigortalılığın tespiti istenilen ve çalışıldığı iddia olunan dönemin üzerinden 5 yılı aşkın bir süre geçtiğini, hak düşürücü sürenin 5 yıl olduğunu, davacının bir çalışması var ise bunu kesin deliller ile ispatlaması gerektiği belirterek, davanın reddine, yargılama gideri ile vekaleti ücretinin davacıya yüklenilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, tanık beyanları, bir bütün olarak değerlendirildiğinde Sütaş AŞ.nin 13.01.2015 ve 17.02.2015 tarihli faturalarında davacı ...'in imzasının bulunması, hizmet tespiti talep edilen dava konusu dönemde davalı iş yerinin kanun kapsamında olması, Mahkemece dinlenen bordro tanıklarının beyanları göz önüne alındığında davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği vicdani kanaatine ulaşılarak, davacının 1157782.01 iş yeri sicil numaralı ... (... Tesisleri) unvanlı iş yerinde 10.04.2014-12.07.2017 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdi ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.
B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı tanıklarının beyanlarının değerlendirilmediğini savunarak mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.
2.Feri müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği tarihler arasında Kurum kayıtlarında çalışmasının bulunmadığını, Kurum işlemlerini yerinde olduğunu, davacının davasını ispatlayamadığını savunarak mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan inceleme sonucu davacı tarafça sunulan 13.01.2015 ve 17.02.2015 tarihli faturalar, bordro tanıkları ..., ... ve ... beyanları ile davalı işyeri özellikleri ve sair delillerden, davacının davalı işyerinde 10.04.2014- 12.07.2017 tarihleri arasında çalıştığına dair Mahkeme kabulünün yerinde olduğunun anlaşıldığı gerekçeleriyle mahkeme hükmüne karşı yapılan istinaf taleplerinin, HMK 353/1 –b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.
B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.
2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.
3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/11460, K. 2023/12542, 7 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama