Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/11464 K.2023/10068

Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; ... ve ...'ın 02.07.2016 tarihinde iş kazası geçirip vefat ettikleri, sigortalıların 02.07.2016 tarihinde geçirdiği kazanın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine uygun bir durum teşkil ettiğinden iş kazası olduğu,

davalı şirketin demontaj işi aldığı ve Cezayir'de bulunan başka bir şirkete ait bir inşaat şantiyesinde bulunan elektrofiltre esp-3 giriş borusu demontajı yapıldığı sırada kaynakçı olarak çalışan sigortalı işçilerin iskele ve iskelenin bağlı bulunduğu sistemin çökmesi sonucu bulundukları yerden düşerek vefat ettikleri, müfettiş raporuna göre davalının %100 kusurlu olduğu iddiasıyla sigortalı ...'un hak sahiplerine ödenen 265.605,57 TL peşin sermaye değerinde gelir, 489,00 TL cenaze yardımı, sigortalı ...'ın hak sahiplerine ödenen 197.808,39 TL peşin sermaye değerinde gelir,

489,00 TL cenaze yardımı olmak üzere toplam 464.391,96 TL Kurum zararının masraf, ödeme ve onama tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının hukuken mümkün olmadığı, ...'ın ölümü ile sonuçlanan iş kazasına istinaden Adana 5. İş Mahkemesi'nin 2016/919 E. sayılı dosyası kapsamında dava açıldığı, davalı tarafından 300.000,00 TL tutarında ödeme yapıldığı ve davacı tarafça davadan feragat edilerek dosyanın kesin hükme bağlandığı, ...'un ölümü ile sonuçlanan iş kazasına istinaden Adana 7. İş Mahkemesi'nin 2016/705 E. sayılı dosyası kapsamında dava açıldığı fakat davalı tarafından 250.000,00 TL tutarında ödeme yapıldığı ve davacı tarafça feragat edilerek dosyanın kesin hükme bağlandığı,

davalı tarafından ölüm neticeli kaza olayında hukuki ve somut dayanak olmadan %100 kusurlu olduğunu söylemenin hakkaniyete aykırılık teşkil ettiği, kaza olayında bir tarafın %100 diğer tarafın tamamen kusursuz olduğunun kabul edilmesinde hakkaniyete uygun bir tarafın olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davalı işyerinde çalışan sigortalılar ... ve ...'ın 02.07.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası ve vefatları sebebiyle anılan kusur raporunda davalıya izafe edilen kusur oranının dosya kapsamına ve olayın oluş şekline uygun olduğu, ayrıca hesap raporunda yapılan hesaplamaların hukuka uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı Kurumun 463.413,96 TL ilk peşin sermaye değerinde gelir, 978,00 TL cenaze ödeneği olmak üzere toplam 464.391,96 TL Kurum zararının ilk peşin sermaye değerinde gelire onay, cenaze ödeneğine ödeme tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacı Kuruma ödenmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin hukuka uygun olduğunu, mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğu iddiasıyla kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; olayın bir iş kazası olduğu, sigortalıların zarar görmemek için ellerinden gelen tüm dikkat ve özeni göstermedikleri, sigortalıların kusurunun incelenmediği, emniyet kemerini takmış olmaları halinde ölmeyebilecekleri, görgü şahidi bir tanığı şimdi bildirdikleri ve dinlenmesini talep ettikleri kararın kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, dosya kapsamı, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebepler, delillerin taktirinde isabetsizlik görülmemesi nedeniyle mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; iş kazası sonucu ölen sigortalıların hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle oluşan davacı Kurum zararının davalı işverenden rücuan tahsiline ilişkin alacak davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR