Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/11592 K.2023/12765

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sürekli iş göremezlik oranının % 10 olarak tespiti ve kaza tarihi olan 07.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sürekli iş göremezlik aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; ATK raporundaki aleyhe hususları kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ATK raporundaki aleyhe hususları kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu iş kazası nedeniyle Kahramanmaraş 3. İş Mahkemesinin 2018/17 Esas sırasına açmış olduğu maddi ve manevi tazminat dosyasına ilişkin verilen Yüksek Sağlık Kurulu'nun 12.06.2019 tarih ve 2019/10665 karar sayılı kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranının daha önceden kurulun 04.04.2017 tarih ve 27/4367 karar sayılı kararı ile %7,1 oranında tespit edildiğini, herhangi bir değişikliğe gerek görülmediğine dair karar verildiği,

davacının bahse konu bu karara da itirazı üzerine Kahramanmaraş 3. İş Mahkemesinin 2018/17 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında dosyanın ATK'ya gönderildiği, ATK 3. İhtisas Kurulu'nun 06.05.2020 tarih ve 6400 sayılı kararı ile olay tarihinde yürürlükte bulunan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve pres işçisi olduğu anlaşılmakla, meslek grup numarası 8 (sekiz) alınarak E cetveline (yaşına) göre % 10,2 (yüzdeonvirgüliki) oranında meslekte kazanda gücünü kaybetmiş sayılacağına dair karar verildiği,

raporlar arasında çelişkinin giderilmesi için dosyanın üst kurula gönderildiği, ATK 2. Üst Kurulu 24.12.2020 tarih ve 2336 sayılı kararında, meslek grup numarası 8 (sekiz) alınarak E cetveline (yaşına) göre % 10,2 (yüzdeonvirgüliki) oranında meslekte kazanda gücünü kaybetmiş sayılacağına dair karar verildiği,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararları ve ATK 3. İhtisas Kurulu kararı arasında çelişki olması nedeniyle davacının SİD oranının tespiti amacıyla açılan iş bu dava dosyasının ATK'ya gönderildiği Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 06.10.2021 tarih ve 18214 sayılı kararı ile olay tarihinde yürürlükte bulunan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve pres işçisi olduğu anlaşılmakla,

meslek grup numarası 8 (sekiz) alınarak E cetveline (yaşına) göre % 10,2 (yüzdeonvirgüliki) oranında meslekte kazanda gücünü kaybetmiş sayılacağına, başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış, ayrıca dosya kapsamında ATK 2. Üst Kurulu 24.12.2020 tarih ve 2336 sayılı kararında, meslek grup numarası 8 (sekiz) alınarak E cetveline (yaşına) göre % 10,2 (yüzdeonvirgüliki) oranında meslekte kazanda gücünü kaybetmiş sayılacağına dair kararın bulunduğu,

bu sebeple davacının maluliyet oranının kesinlik kazandığı anlaşılmakla, davacının maluliyetinin oranının % 10,2 (yüzdeonvirgüliki) olarak kabulü ile sürekli iş göremezlik gelirinin bu maluliyet oranına göre bağlanmasına dair karar vermek gerektiğinden; davanın kabulü ile davacının maluliyetinin %10,2 (onvirgüliki) olduğunun tespitine Kurumca bu maluliyet oranı üzerinden sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece eksik yargılama neticesi karar verildiğini, istinaf incelemesi neticesinde mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının malullük aylığına bağlanması için malul sayılmasının tek başına yeterli olmayacağını, malullük ile birlikte davacının bakıma muhtaç olup olmadığı ve kontrol muayenesi gerekip gerekmediği hususlarınında belirtilmesi gerektiğini belirtmiştir. C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 07.09.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle Kurum Sağlık Kurulu tarafından sürekli iş göremezlik derecesinin %7,1 olarak belirlendiği, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'ndan aldırılan raporunda bu oranın %7,1 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nin raporunda ise sürekli iş göremezlik derecesinin %10,2 olarak belirlendiği ve geçici iş göremezlik süresinin olay tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği,

raporlar arasında çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'ndan alınan raporda sürekli iş görmezlik oranının %10,2 olarak belirlendiği ve geçici iş göremezlik süresinin olay tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, mahkemece de davacının sürekli iş göremezlik oranının %10,2 olarak belirlendiği ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği, ancak hangi tarihten itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin hüküm fıkrasında belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece izlenen yol ve yapılan belirleme yerinde olmakla birlikte, davacının sürekli iş göremezlik oranının belirlendiği ATK 3. İhtisas Kurulunun 06.05.2020 tarihli raporunu dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, sürekli iş göremezlik gelirinin başlangıcının belirtilmemesi nedeniyle kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulması gerektiği anlaşılmakla; davalı Maraş Tutku Metal ... Ltd.

Şti. ve davalı SGKB vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Kahramanmaraş 4. İş Mahkemesi'nin 2021/175 E. - 2022/254 K. sayılı dosyasının HMK'nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca kaldırılarak; düzeltilerek yeniden hüküm kurulmak suretiyle; davanın kabulü ile, davacı T.C.

Kimlik No:[TCKN] ...'nin 07.09.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı arızaları dolayısıyla %10,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin, davacıya 01.06.2020 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının sürekli iş göremezlik oranının % 10 olarak tespiti ve kaza tarihi olan 07.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sürekli iş göremezlik aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95'inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,