Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/11778 K.2023/12513

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve feri müdahil SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde 01.12.1991-17.12.2016 tarihleri arasında yüksek ücret ile döküm ustası olarak çalışmış olmasına rağmen hizmetlerinin asgari ücret üzerinden bildirildiğini, son ücretinin haftada 800-TL olmak üzere aylık net 4.000-TL olduğunu, davacının aralıksız olarak aynı işyerinde çalışmış olmasına rağmen 27.02.2002 - 23.12.2002 tarihleri arasında 87 gün SGK priminin başka bir işverence ödendiğini, bu işyerinde davacının çalışmadığını belirterek davacının 2002 yılı 3 üncü dönemi olan 2002 Eylül-Ekim-Kasım-Aralık aylarında davalı işveren yanında çalıştığını belirterek hizmetlerinin gerçek ücreti dikkate alınarak tespitini ve 01.12.1994 -17.12.2016 tarihleri arasında davalı iş yerinde kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının hizmet cetvelinde 20 işyeri sicil numarası ile ... A.Ş. işyerinde 27.09.2002-23.12.2002 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kolları kapsamında ödenmiş 87 günlük topluluk sigortası bulunduğu, bu hizmetinin ...

A.Ş. veya alt işvereni tarafından mülga 506 sayılı Kanun'un 86/1 inci maddesi kapsamında topluluk sigortasına tabi olarak çalışmak üzere yurt dışına götürüldüğü sırada geçen ve bildirimi yapılan hizmetlere ait olduğu, davacının 27.09.2002-23.12.2002 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kolları kapsamında ödenmiş 87 günlük topluluk sigortasının ad soyad ve TC kimlik numarası ve sigorta sicil numarasının eşleştiği bu sebeple 2002 yılı Eylül,

Ekim Kasım ve Aralık aylarına ilişkin hizmet tespiti talebinin reddi gerektiği ve ayrıca yazılı delil ile ispat sınırlarını aşan kazanç istemlerinin yazılı delil başlangıcı olmadan salt tanık beyanları ile kanıtlanmasının da mümkün olmadığı, dinlenen tanıkların davalı ile husumetli olmaları ve davalı işverenlik tarafından mübrez 2016 yılına ait (fesih ayı olan Aralık hariç) ücret tediye bordroları ile davacının banka hesabına gönderilen meblağların ve SGK’ya yapılan bildirimlerin mutabık olduğu,

aksine yazılı delil bulunmadığı ve SGK denetmeni raporundaki ücret bildirimlerinin davacı beyanına göre yazılı dayanaktan yoksun olarak hazırlandığı anlaşılmakla SPEK tespiti talebinin de reddi gerektiği" gerekçesiyle "davacı vekili tarafından davalı şirket aleyhine açılan hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasının esastan reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili; 25 yıl aynı işte dökümcü olarak ağır bir işte çalışan ustanın asgari ücret alamayacağını, Kurum denetmenlerince düzenlenen denetim raporunda davacının aldığı ücretin açıkça belli olduğunu, Mahkeme tarafından gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; talebin prime esas kazanç tespiti talebini de içermesi nedeniyle Kurumun fer'i müdahil değil davalı olduğunu, Kurum sıfatının düzeltilerek lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,