Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12065 K.2024/3132

Taraflar arasındaki tavzih talebi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek Kararın tavzih talebinde bulunan Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Tavzih talebinde bulunan Kurum vekili talep dilekçesinde özetle; 29.12.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalının vefatı üzerine hak sahiplerine 106.809,77 TL ödeme yapıldığını Mahkemece maddi hata yapılarak 10.680,96 TL'ye karar verildiğini belirterek tavzih talebinde bulunmuştur.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkememizin 15.06.2017 tarih ve 2017/66 Esas, 2017/225 Karar sayılı kararı ile asıl dava ve birleşen davanın kabulüne karar verildiği, verilen kararın davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 24.10.2017 tarih 2017/5425 Esas, 2017/7147 Karar sayılı Yargıtay İlamı ile "dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA" karar verilmiş ve mahkememiz kararında herhangi bir hata olmadığı gerekçesiyle Kurum vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde tavzih talebinde bulunan Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tavzih talebinde bulunan Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kazası nedeniyle sigortalının vefatı üzerine hak sahiplerine 106.809,77 TL ödeme yapıldığını Mahkemece maddi hata yapılarak 10.680,96 TL'ye karar verildiğini belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tavzih talebi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 305 madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Hükmün bozmaya uygun olduğu ve kararda maddi hata bulunmadığı, tavzih talebinin reddine dair Mahkeme kararının isabetli olduğu anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup tavzih talebinde bulunan Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi'nin tavzih isteminin reddine dair ek kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,