KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2023/12257 E., 2023/13323 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2023
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/91 E., 2023/529 K.
- Hüküm/karar
- Kısmen kabul
Karar Metni
966 kelime·5 dk okuma·13 bölüm
Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 2001 yılının Eylül ayından 2010 yılının Ağustos ayına kadar çalıştığını, davalının bu çalışmaları Kuruma geç ve eksik bildirdiğini, müvekkilinin şikayeti üzerine düzenlenen raporda hizmet tespiti davası açması için müvekkiline bildirimde bulunulmasına karar verildiğinin yazılı olduğunu beyanla, müvekkilinin çalışma süresinin tespitine karar verilmesini talep etmişlerdir.
II. CEVAP
Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde gündelikçi olarak çalıştığını, bazı gün ve saatlerde yardıma geldiğini, davacının tam zamanlı olarak çalışmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, davacının diğer davalıya ait işyerinde 29.07.2003-09.12.2003 ve 29.07.2004-13.10.2004 dönemleri arasında geçen çalışmalarının Kurum kayıtlarında göründüğünü ancak bildirilmeyen dönemler yönünden herhangi bir kayıt bulunmadığını, tespiti istenen fiili çalışmanın yöntemince kanıtlanması gerektiğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini, bu nedenle vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2013/127 E. 2014/720 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının davalı iş yerinde 01.09.2001- 28.07.2003, 10.12.2003- 28.07.2004, 14.10.2004- 31.07.2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Y. 21. Hukuk Dairesinin 30.11.2015 tarihli ve 2015/2753 E. 2015/21271 K. sayılı ilamında; davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarının celp edilmesi, bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıkların saptanarak bunların bilgilerine başvurulması; davacının davalı işyerindeki çalışmasının ne tür bir çalışma olduğunu, sürekli nitelikte hamur işçisi olarak mı, yoksa davalı yanın savunmasında sözünü ettiği gibi temizlik işinde ihtiyaç duyulduğunda mı çalıştığını sorup tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmemesi halinde komşu iş yeri işverenleri veya çalışanlarının tespit edilerek beyanlarının alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. İkinci Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 15.11.2019 tarihli ve 2015/643 E. 2019/406 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının davalı iş yerinde 01.09.2001-28.07.2003, 10.12.2003-28.07.2004, 14.10.2004-31.07.2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile aralıksız çalıştının tespitine karar verilmiş; karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
2.Dairemizin 21.01.2021 tarihli, 2020/5683 E. 2021/596 K. sayılı ilamında; bordro tanıklarının dinlenilmesi, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyeri sahibinin ihtilaf konusu dönemde Elmasbahçeler Mahallesinde faaliyette bulunan börek salonuna komşu olan işyerleri sahipleri ve çalışanlarıyla bu işyeriyle alış-veriş ilişkisinde bulunabilecek ve davalı işyerinin çalışmalarını bilebilecek nitelikte olan komşu konut sahipleri, apartman görevlileri vb. tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarının alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. Üçüncü Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 26.10.2022 tarihli ve 2021/115 E. 2022/421 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının davalı iş yerinde 01.09.2001-28.07.2003, 10.12.2003-28.07.2004, 14.10.2004-31.07.2010 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı ve tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
2.Dairemizin 29.12.2022 tarihli,2022/13921 E. 2022/17010 K. sayılı ilamında; davacının talebi somutlaştırılarak davacıya iddiasına konu işyerinde hangi tarihler arasında kimlerle birlikte çalıştığı, ne iş yaptığı, kesintisiz çalışıp çalışmadığı, çalışmalarını bilebilecek komşu işyeri ve konut sahipleri ayrıntılı olarak açıklatılması, ilgili nüfus müdürlüğü ve muhtarlık marifetiyle uyuşmazlık konusu olan 01.09.2001-28.07.2003 tarihleri arasında Elmasbahçeler Mah. Orta sk. No:52 Osmangazi/... adresindeki davalı işyerine komşu konut sahipleri tespit edilerek, bu kişilerin çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarına başvurulması gerektiği gerekçeleriyle karar bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Yüksek Yargı incelemesinden geçen şekilde , bozma öncesi dinlenen tanık ve toplanan deliller ile davacının davalı işyerinde 10.12.2003-28.07.2004, 14.10.2004-31.07.2010 hizmet akdine dayalı olarak fiilen çalıştığının sabit olması nedeni ile anılan tarihler yönünde tespit hükmü kurulmuş, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmalar neticesinde ise 01.09.2001-28.07.2003 dönemine ilişkin davacının anılan dönemde Elmasbahçeler Mah. Orta sk.
No:52 Osmangazi/... adresinde fiilen çalıştığına dair şüpheden uzak delil bulunmadığından bu döneme ilişkin talebin reddine karar verildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne, davacının, davalıya ait işyerinde 10.12.2003-28.07.2004, 14.10.2004- 31.07.2010 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı ve tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine, dava konusu 01.09.2001-28.07.2003 dönemine ilişkin talebin sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili, çalışmasının ispatlandığını, yeterli araştırma yapılmadığını, davalılar vekilleri kısmen kabul kararının yerinde olmadığı, davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 2001 yılı Eylül ayından 2010 yılı Ağustos ayına kadar çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 ncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.
3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/12257, K. 2023/13323, 25 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama